ἀνέμβατος
ἀνέμβατος, inaccessible
ἀνέμβᾰτος, ον,
- inaccessible, Eratosth. Fr. 16.14, D.H. 1.3; ἀ. δρυμῶνα Babr. 45.11; of a river, σκαφέεσσιν ἀ. AP 9.641 (Agath.): metaph., ἡ οὐσία τῶν πραγμάτων ἀ. Ocell. 1.15; βελέεσσιν ἀ. AP 5.233.3 (Paul.Sil.).
- 2 not to be trodden, of a spot struck by a thunderbolt. Plu. Pyrrh. 29.
- 3 Act., not going to or visiting, AP 9.287 (Apollonid.).
I
1 que no puede ser pisado por motivos religiosos
ἄλσος
γῆ
• infranqueable
σκαφέεσσιν ἀ.
• inaccesible
δρυμών
• inalcanzable
ἀήρ, οὔρεα, πόντος ἀνέμβατος· ἔνδοθι γαίης κρύπτομαι
βελέεσσιν ἀ. ... Ἐρώτων
II que no ha pisado
ἐγὼ Ῥοδίοισιν ἀνέμβατος ἱερὸς ὄρνις
yo, un ave sagrada, que jamás holló Rodas, e.d., desconocida para los rodios
ἀν·έμβατος, ος, ον [βᾰ]
1 où l’on ne peut entrer, inaccessible, DH. 1, 3 ; Plut. Pyrrh. 29 ; Anth. 9, 641, etc. ||
2 qui ne peut entrer, Anth. 9, 287.
Étym. ἀν-, ἐμβαίνω.
ἀνέμβατος, unzugänglich, γῆ Dion.Hal. 1.3 ; von heiligen Oertern, Plut. Pyrrh. 29 ; ἔπαλξις Agath. 8 (V.294); Λακεδαίμων adesp. 452 (VII.723); σκαφέεσσι ποταμοί, nicht fahrbar, Agath. 56 (IX.641); ἄτραπος ἄλλοις ἀν. Antip.Thess. 24 (VII.409). Auch akt., nicht hinzugehend, Ῥοδίοισιν ἀν. ὄρνις Apollnds. 14 (IX.287).
ἀνέμβατος
ἐμβαίνω
- 1inaccessible, Babr., Plut.
- 2act. not going to or visiting, Anth.