ἀνερεύγω
ἀνερεύγω, throw up, disgorge
ἀνερεύγω,
- throw up, disgorge, ἀνήρῠγεν ἀτμόν (aor. 2) Nonn. D. 1.239; ἰωήν ib. 485:—Pass., discharge itself, of a river, Arist. Mu. 392b16, A.R. 2.744.
1 tr. vomitar, devolver
τὰ σιτία
τι τᾶς χολᾶς
ἀτμόν
ἰωήν
• fig. proferir
ὀμφαίης ἀνερεύγετο θέσφατον ἠχοῦς
2 intr. en v. med. desembocar
ποταμοὶ ἀνερευγόμενοι εἰς θάλασσαν
ἀν·ερεύγω (ao. 2 ἀνήρυγον [ῠ]) rejeter avec un hoquet, d’où vomir, fig. Nonn. D. 1, 239, 485 ||
Moy. se décharger, en parl. d’un fleuve, Arstt. Mund. 3, 1 ; A. Rh. 2, 744.
Étym. ἀνά, ἐ.
ἀνερεύγω, ausspeien, hervorstoßen, αὐδὴν ἀνήρυγεν Nonn. – Med., sich ergießen, von Flüssen, Arist. mund. 3.1 ; Ap.Rh. 2.749.