ἀνερείπομαι
ἀνερείπομαι, to snatch up and carry off
*ἀνερείπομαι, Ep. Dep., used by Hom. only in 3 pl. aor.,
- snatch up and carry off, ἀνηρείψαντο, of the gods, Il. 20.234, cf. Pi. Pae. 6.136, A.R. 2.503; of the Harpies, Od. 1.241, etc.; of storms, 4.727; so παῖδα . . Ἀφροδίτη ὦρτʼ ἀνερειψαμένη Hes. Th. 990; τὴν Ἀργὼ οὐρανὸς ἀνηρείψατο Them. Or. 27.333a:—later, take upon oneself, πόνον Orph. A. 290. (The true spelling is prob. ἀνηρεψ-, which has Ms. authority in Hes. l.c. and A.R. 1.214; cf. ἀ[νᾱ]ρέψατο Pi. Pae. l.c., and ἀνερεψάμενοι, Hsch.: v. ἅρπυια.)
ἀν·ερείπομαι (seul. ao. ἀνηρειψάμην)
1 emporter avec soi dans les airs, en parl. des dieux, Il. 20, 234 ; Hés. Th. 990 ; des Harpyies, Od. 1, 241, etc. ; d’une tempête, Od. 4, 727 ||
2 prendre sur soi, se charger de, acc. Orph. Arg. 292 ||
➳ Ao. ind. 3 pl. ἀνηρείψαντο, Hom. ll. cc., etc. ; postér. 3 sg. ἀνηρείψατο, Thém. 332d ; et 2 pl. ἀνηρείψασθε, Orph. l. c. ; part. fém. ἀνερειψαμένη, Hés. l. c.
ἀνερείπομαι, in die Höhe reißen, durch die Lüfte hinwegführen, Hom. nur ἀνηρείψαντο, von den ἅρπυιαι gesagt Od. 1.241, 14.371, 20.77 ; θύελλαι 4.727 ; θεοί Il. 20.234 ; Sp. Ep., z.B. Ap.Rh. 1.214 ; part. 2.503.
ἀνερείπομαι (ἐρείπω), aor. ἀνηρείψαντο: snatch up, sweep away; esp. of the Harpies, Od. 1.241; of the rape of Ganymede, τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν, Il. 20.234.
ἀνερείπομαι
- Dep., only used in aor1, to snatch up and carry off, ἀνηρείψαντο Hom.; ἀνερειψαμένη Hes.