ἀνερπύζω
ἀνερπύζω, = sq., Opp. H. 4.289, Dionys. Av. 1.31.
deslizarse
ὑψόσε
el pulpoδιὰ τοῦ στομίου
de la cueva de Trofonioἐπ' αὐτὸ τὸ στόμα τοῦ θηρίου
hasta la misma boca del monstruo
• fig. escurrirse, marcharse
βουλόμενος εἰς ἀγρὸν ἀνερπύσαι
*ἀν·ερπύζω (ao. -είρπυσα [ῠ]) monter en rampant, d’où se glisser en haut dans, ou, p. ext., pénétrer dans, Luc. Nec. 22, etc. ; en gén. aller, Ar. Pax 586.
Étym. ἀνά, ἑ.
ἀνερπύζω, (ἑρπύζω), in die Höhe kriechen, Luc. Ver. hist. 1.40 ; ἀνερπύσαι εἰς ἀγρόν Ar. Pl. 574 ; übh. hingehen.