ἀνθοπλίζω
ἀνθοπλίζω, to arm against
ἀνθοπλ-ίζω,
- arm against, ἱππεῦσι δʼ ἱππῆς ἦσαν ἀνθωπλισμένοι E. Supp. 666; ἀνθώπλισται πρὸς τὰ πολέμια πλοῖα X. Oec. 8.12:—Med., arm oneself, Id. HG 6.5.7.
1 en v. med. armarse a su vez
καὶ αὐτοὶ ἀνθωπλίσαντο
ὁπλιζομένων ἀνθωπλίζοντο
• perf. estar armado contra o frente a
ἱππεῦσι δ' ἱππῆς ἦσαν ἀνθωπλισμένοι
jinetes frente a jinetes estaban armadosἀνθώπλισται πρὸς τὰ πολέμια πλοῖα
2 en v. act. armar a su vez, oponer fig.
τὸν Μωσέα τῷ Παύλῳ
δᾷδας ἐκεῖνοι τῷ τῆς νυκτὸς ἀνθοπλίζουσι σκότῳ
ἀνθ·οπλίζω (ao. ἀνθώπλισα, pf. pass. ἀνθώπλισμαι) armer de son côté ou en face de, Xén. Œc. 8, 12 ; Luc. Am. 9 ||
Moy. s’armer de son côté, Xén. Hell. 6, 5, 7.
Étym. ἀντί, ὁ.
1. act. gewapend opstellen tegenover, met acc. en dat.;
2. med. zich op zijn beurt bewapenen.
ἀνθοπλίζω, dagegen bewaffnen, ναῦς ἀνθώπλισται Xen. Oec. 8.12. – Med., sich dagegen waffnen, Hell. 6.5.7 u. Sp.
ἀνθοπλίζω
- to arm against: Pass. to be arrayed against, τινί Eur.:—Mid. to arm oneself, Xen.