Logeion | ἄνθος

ἄνθος (A), ους, τό, gen. pl. ἀνθέων, freq. used for ἀνθῶν, S. El. 896, Hermipp. 5, 6, Eub. 105, Aristag. 3; but ἀνθῶν Pherecr. 46, Pl. Criti. 115a, X. Cyn. 5.5:—

blossom, flower, πέτονται ἐπʼ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν Il. 2.89; ὑακινθίνῳ ἄνθει ὁμοίας Od. 6.231; βρύει ἄνθεϊ λευκῷ Il. 17.56; τέρενʼ ἄνθεα ποίης Od. 9.449; ἐπʼ ἄνθεσιν ἵζειν Ar. Eq. 403; δένδρα καὶ ἄνθη καὶ καρπούς Pl. Phd. 110d; ἡ κατʼ ἄνθη δίαιτα Id. Smp. 196a; ἄνθεα τεθρίππων the chaplets of flowers which graced them, Pi. O. 2.50, cf. 7.80; [Δάφνιν] φέρβον μαλακοῖς ἄνθεσσι μέλισσαι, i.e. with honey, Theoc. 7.81.
- - 2 generally, anything thrown out upon the surface, eruption, προσώπου Hp. Coac. 416; cf. ἐξανθέω. froth or scum, ἄ. οἴνου Gal. 11.628, Gp. 6.3.9,7.15.6; ἄνθη χαλκοῦ, = χάλκανθος, Nic. Th. 257; ἄ. χαλκοῦ, v. χαλκός; ἄ. χρυσοῦ, = ἀδάμας, Poll. 7.99.
  - 3 in pl., embroidered flowers on garments, Hermipp. 5, 6, Pl. R. 557c, Cypr. Fr. 4.
- II metaph., bloom, flower of life, ἥβης ἄ. Il. 13.484, Pi. P. 4.158, A. Supp. 663; ἥβης ἄνθεσι Sol. 25; κουρήιον ἄ. h.Cer. 108; ὥρας ἄ. X. Smp. 8.14; παῖς καλὸν ἄ. ἔχων Thgn. 994; χροιᾶς ἀμείψεις ἄ. the bloom of complexion, A. Pr. 23; τὸ τοῦ σώματος ἄ. its youthful bloom, Pl. Smp. 183e; ὅταν [τὰ πρόσωπα] τὸ ἄ. προλίπῃ Id. R. 601b; also, the flower of an army and the like, ἄ. Ἄργους A. Ag. 197; ἄ. Περσίδος αἴας Id. Pers. 59, cf. 252, 925, E. HF 876 (lyr.); ὅ τι ἦν αὐτῶν ἄ. ἀπολώλει Th. 4.133; ἄνθεα ὕμνων νεωτέρων the choice flowers of new songs, Pi. O. 9.48; τὸ σὸν . . ἄ, παντέχνου πυρὸς σέλας thy pride or honour, A. Pr. 7; τὰ ἄνθη flowers or choice passages, elegant extracts, APl. 16.274, Cic. Att. 16.11.1.
- - 2 like ἀκμή, the bloom, i.e. height of anything, bad as well as good, δηξίθυμον ἔρωτος ἄ. A. Ag. 743; ἀκήλητον μανίας ἄ. S. Tr. 999; ἀ. τοῦ νοῦ Procl. in Alc. p.248 C., Dam. Pr. 70; τῆς οὐσίας Procl. in Ti. 1.412D.; τῆς ψυχῆς ib. 472D.
- III brightness, brilliancy, as of gold, Thgn. 452; χαλκήϊον ἄ. Orph. Fr. 174; of dyes, lustre, PHolm. 17.37; freq. of purple, in sg., Pl. R. 429d, Arist. HA 547a7, J. AJ 3.6.1; ἁλὸς ἄνθεα AP 6.206 (Antip. Sid.); of bright colours generally, περιβόλαια παντὸς ἄνθους D.H. 7.72; ἄ. θαλάσσιον seaweed dye, Ps.-Democr.Alch. p.42 B.
- IV ἄ. πεδινόν, = ἀνθεμίς, Ps.-Dsc. 3.136.

ἄνθος (B), ὁ,

a kind of bird, perh. the yellow wagtail, Arist. HA 592b25, 609b14, Ael. NA 5.48.

I

1 flor πέτονται ἐπ' ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν Il.2.89, cf. Hes.Th.279, Op.75, ἄ. ἔαρος LXX Sap.2.7, cf. Il.17.56, Od.9.449, 6.231, Archil.300.28, Xenoph.1.11, S.El.l.c., E.Med.842, IA 1298, Fr.754, Pl.Phd.110d, Criti.115a, Smp.196a

• de guirnaldas o coronas ἀν[στεφθε]ῖσιν ἄ[ν]θεα [χρυσέ]αν δόξαν ... τρέφει B.13.60, ἄνθεα τεθρίππων las coronas (ganadas por) las cuadrigas Pi.O.l.c., cf. 7.80, <εὐ>στεφάνων ... ἀνθέων Eub.105, cf. Ath.682d

• de flores usadas para perfumar ἔβαψαν ἐν ἄνθεσιν εἰαρινοῖσι Cypr.4

• de la miel (Δάφνιν) φέρβον ... μαλακοῖς ἄνθεσσι μέλισσαι Theoc.7.81

• del vino ϝοῖνον ... ἄνθεος ὄσδοντα vino que huele a flores Alcm.92b, οἶνος ... ἄνθεος ὀζόμενος Xenoph.1.6

• de adornos flores bordadas Hermipp.5, 6, Pl.R.557c.

2 de algo que sale a la superficie espuma κύματος ἄ. Alcm.26.3, ἄνθεσιν ἄχνας Hymn.Is.75, οἶνον ... λευκῷ πεπυκασμένον ἄνθει Archestr.59.3, ἄ. οἴνου Gal.11.628, Gp.6.3.9, 7.15.6

• erupción προσώπου Hp.Coac.416

• ἄνθη ... χαλκοῦ = χάλκανθος calcanto, sulfato de cobre Nic.Th.257, χρυσοῦ τὸ ἄ. = ἀδάμας hematitis Poll.7.99, ἀργύρεον ἄνθος óxido de plomo Hp.Mul.1.57

• humo ἄ. ... λιγνύος Theodect.17, φλογὸς ἄνθεα AP 5.264 (Paul.Sil.).

II fig.

1 de procesos o estados temporales, c. gen. subjet. o adj. la flor o culminación de la edad juvenil ἥβης ἄ. la flor de la juventud o la juventud, Il.13.484, Hes.Th.988, Mimn.1.4, 2.3, Tyrt.6.28, Pi.P.4.158, Sol.12, A.Supp.663, κουρήϊον ἄ. la juventud, h.Cer.108, ὥρας ἄ. la juventud X.Smp.8.14, ἄν]θος ... παρθενήϊον la flor de la doncellez Archil.300.18

• de ahí παῖς καλὸν ἄνθος ἔχων un muchacho en la flor de su juventud Thgn.994, τὸ τοῦ σώματος ἄ. el vigor corporal Pl.Smp.183e, cf. R.601b, τὸ ἄ. ... τῶν προσώπων la lozanía de los rostros Ach.Tat.1.13.3

• la culminación o flor en gener. γήραος ... ἄ. Democr.B 294, Erinn.1B.46, μανίας ἄ. S.Tr.999.

2 de pers. c. gen. partit. la flor, lo mejor ἄ. Ἀργείων A.A.197, ἄ. Περσίδος αἴας A.Pers.59, cf. 252, χώρας ἄ. A.Pers.925, ἄ. πόλεος E.HF 876, Ἑλλάδος ... ἄ. E.Tr.809, ὅ τι ἦν αὐτῶν ἄ. ἀπολώλει Th.4.133

• tb. de cosa c. gen. partit. πολλῶν χρημάτων ... ἄ. A.A.955, ἄνθεα δ' ὕμνων Pi.O.9.48, τὸ ἄ. σμύρνης mirra de la mejor calidad LXX Ex.30.23, ἄ. τῆς ψυχῆς la parte mejor del alma Procl.in Ti.1.472.12, τοῦ νοῦ Procl.in Alc.248, Dam.Pr.70, τῆς οὐσίας Procl.in Ti.1.412.9

• de ahí ἄνθεα pasajes escogidos Cic.Att.420.1

• doctrinas escogidas Ὀρειβάσιος ... ἰητρῶν προτέρων ἄνθεα δρεψάμενος AP 16.27.4.

3 de abstr. y cosas en gener. c. gen. epexegético, tb. c. adj. o abs. flor, exquisitez, belleza del amor δηξίθυμον ἔρωτος ἄ. flor de amor que muerde el corazón A.A.743, τὰ τέρπν' ἄνθε' Ἀφροδίσια Pi.N.7.53, ἄνθεα ὄλβου B.3.94, el fuego τὸ σὸν γὰρ ἄ., ... πυρὸς σέλας tu flor, ... la luz del fuego A.Pr.7, el honor ἄνθεα τιμῆς Emp.B 3.6, el discurso σοῦ τοῖσι λόγοις ... σῶφρον ἔπεστιν ἄ. Ar.Nu.1025, las plumas κολοιὸν εὔπτερον ἀλλοτρίοις ἄνθεσι un grajo de bellas alas por causa de ajenos adornos Gr.Naz.M.37.888.

4 en metonimias, del vino ἄλυπον ... ἄνθος ἀνίας flor de felicidad que quita el dolor S.Fr.172, τῆς φωνῆς τὸ ἄνθος la lengua Ach.Tat.5.5.4.

III usos especializados color χροιᾶς ... ἄ. el color de la piel A.Pr.23, ἀπέπτατο πᾶν ἀπὸ χροιῆς ἄ. AP 12.39, ἄνθη λαμπρότερα Arist.Col.794^b3, ἀκρατέστερον ... ἄ. Arist.Col.794^b6, περιβόλαια ἐκ παντὸς ἄνθους D.H.7.72

• brillo del oro, Thgn.452, χαλκήϊον ἄ. Orph.Fr.174

• de tintes, a menudo de la púrpura, Pl.R.429d, Arist.HA 547^a7, I.AI 3.102, τοῦ ἄνθους τὸ αἷμα Ach.Tat.2.11.5, ἄ. θαλάσσιον tinte sacado del mar Ps.Democr.p.42, βαπτὸν ἁλὸς πολιῆς ἄνθεσι AP 6.206 (Antip.Sid.)

• de tintes en gener. τῶν ἐρίων καὶ τῶν ἀνθῶν Pherecr.46, τὸ ἄ. τὸ ἀπὸ τῶν βαφαίων PHolm.106

• cana Sud.s.u. Ἀνθοσμίας.

IV bot. ἄ. πεδινόν = ἀνθυλλίς Ps.Dsc.3.136.

V orn. una clase de pájaro, quizás el verderón Arist.HA 592^b25, 609^b14, Ael.NA 5.48, Plin.HN 10.74, 10.116, Boeus en Ant.Lib.7.
•Suele relacionarse c. ai. andhas ‘planta del soma’ (aunque en el Veda el sent. de ‘planta’ no está garantizado). Cf. tb. air. ainder ‘mujer joven’. Parece preferible separar en gr. esta palabra (< *H₂endhos) de ἀνθέριξ, etc., tal vez relacionadas por etim. popular.

1 ἄνθος, εος-ους (τὸ)

I ce qui croît, ce qui pousse, une pousse, Od. 9, 449 ||

II particul. fleur :

1 au propre, Il. 2, 89, etc. ; Od. 6, 231, etc. ; Hés. O. 75, etc. ; Att. (Plat. Phæd. 110d, etc.) ||

2 fig. ἥβης ἄ. Il. 13, 484 ; ὥρας ἄ. Xén. Conv. 8, 14 ; ἄνθος παιδείης, Thgn. 1305, 1348, la fleur de la jeunesse ; ἀ. Ἀργείων, Eschl. Ag. 197 ; ἄνθος Περσίδος αἴας, Eschl. Pers. 59 ; Ἑλλάδος ἄνθος, Eur. Tr. 807, la fleur des Argiens, de la Perse, de la Grèce, c. à d. les plus vaillants, les plus nobles ; τὰ ἄνθη, A. Pl. 274 ; Cic. Att. 16, 11, 1, fleurs de poésie, c. à d. pièces choisies, anthologie ; p. suite, ce qui est dans son plein épanouissement : ἄ. ἔρωτος, Eschl. Ag. 744, un amour dans toute sa fraîcheur ou dans toute sa force ; cf. Soph. Tr. 1000 ||

3 p. ext. couleur brillante, éclat (de l’or, Thgn. 452 ; des couleurs et des broderies sur un vêtement, Plat. Rsp. 557c) ; particul. éclat de la pourpre, Plat. Rsp. 429d ; Arstt. H.A. 5, 15, 6 ||

4 efflorescence : ἁλὸς ἄνθος, Diosc. 5, 128, fleur du sel, salpêtre ; προσώπου ἄνθη, Hpc. Coac. 185, efflorescences du visage (cf. ἐξάνθημα) ; abs. ἄνθος, fleur de pourpre, teinture, Th. Od. 5, 22 ||

➳ Les Att. (sel. Th. Mag. p. 73 ; Antiatt. p. 83, 12 Bkk. ; EM. vo ἀνθ’ ὧν, etc.) ne contractent pas d’ord. le gén. plur. ἀνθέων, pour éviter la confusion avec ἀνθῶν, part. prés., et avec ἀνθ’ ὧν ; ttef. ἀνθῶν dans Xén. Cyn. 5, 5 ; Plat. Criti. 115a.

Étym. p.-ê. R. indo-europ. *h₂endh-, pousse, cf. sscr. ándhas-, plante du soma.

2 ἄνθος, ου (ὁ) bruant, ou p.-ê. bergeronnette jaune, oiseau, Arstt. H.A. 8, 3, 5.

ἄνθος -ους, zonder contr. -εος, τό
1. bloei, waas, eruptie; overdr.: μανίας ἄνθος eruptie van razernij Soph. Tr. 999.
2. bloem, bloesem: δένδρα τε καὶ ἄνθη καὶ τοὺς καρπούς bomen, bloemen en vruchten Plat. Phaed. 110d; overdr. van wat vol kracht is: ἥβης ἄ. bloei van de jeugd Il. 13.484; ἄνθος Ἀργείων de bloem van de Argivers Aeschl. Ag. 197.
3. stralende kleur: βαπτὸν ἁλὸς πολιῆς ἄνθεσι geverfd met de stralende kleuren van de grijze zee (d.w.z. met purper) AP 6.206.4.

ἄνθος, τό (ἀνά, ἀνήνοθα, nicht von ἄω, ἄημι),
1) das Aufkeimende, τέρενʼ ἄνθεα ποίης Od. 9.449. Gew. Blüte, Blume, von Hom. an überall. Häufig übertr., das Schönste, Ausgezeichnetste, wie unser : die Blüte ; ἥβης, die Jugendblüte, blühendes Alter, Il. 13.484, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον ; πυρὸς ἄνθος von Aristarch verworfene v.l. Il. 9.212 αὐτὰρ ἐπεὶ πυρὸς ἄνθος ἀπέπτατο, παύσατο δὲ φλόξ, s. Scholl. Didym.; ἄνθος ἥβας Pind. P. 4.158 ; Aesch. Suppl. 649 u. öfter ; κουρήϊον ἄνθος h.Cer. 108 ; ἡβώντων Soph. Tr. 540 ; ὥρας Xen. Symp. 8.14 ; σώματος, Schönheit, Plat. Symp. 183c, u. ohne Zusatz Rep. X.601b ; ἀνδρῶν, Ἀργείων, die Blüte der Männer, der Argiver, Aesch. Pers. 59, 889, Ag. 190. Auch von leblosen Dingen, χρημάτων ἐξαίρετον ἄνθος Ag. 929 ; ἔρωτος 623 ; ὕμνων Pind. Ol. 6.105, 9.52 ; ebenso ἀέθλων, τεθρίππων, Ὀλυμπιάδος, Ehre, Schmuck, 7.80, 2.55, N. 6.65 ; ἄνθη, ohne weitern Zusatz, bei Cic. Att. 16.11, die schönsten Stellen einer Schrift ; auch von schlimmen Dingen, μανίας, der höchste Grad des Wahnsinnes, Soph. Tr. 995 ; ἀνίας frg. 182. Bei Aesch. Prom. 7 ist τὸ σὸν γὰρ ἄνθος, παντέχνου πυρὸς σέλας interpungieren, u. nicht ἄνθος mit πυρός zu verbinden, deinen Schmuck, Schol. τὸν σὸν κόσμον. In ἄνθος οἴνου ist an flos vini, eine Art Kahm auf sehr altem edlen Wein zu denken ; aber οἶνος λευκῷ πεπυκασμένος ἄνθει ist vom Schaume zu verstehen, Ath.
2) die Blütenpracht, Farbe, Farbenschimmer, Glanz, ἱμάτιον πᾶσιν ἄνθεσι πεποικιλμένον Plat. Rep. VIII.557c ; ἄνθος καθαρόν, vom Glanz des Goldes, Theogn. 444 ; bes. vom Purpur, Plat. Rep. IV.429d ; πρίνου ἄνθος, Scharlachfarbe, Simonid.; πορφύρας Plut. Bei Hippocr. προσώπου ἄνθη = ἐξανθήματα, Ausschlag.

ἄνθος

τό.

- 1
  A flower Il. 2.89, 468, Il. 9.542: Od. 6.231 = Od. 23.158, Od. 9.51, 449.
- 2
  The characteristic flower of a plant: φάρμακον γάλακτι εἴκελον ἀ. (having a milk-white flower) Od. 10.304.
- 3
  In collective sense, flowers, blossom: βρύει ἄνθεϊ λευκῷ Il. 17.56. Cf. Od. 7.126.
- 4
  Fig.: ἔχει ἥβης ἀ. (is in the flower of his youth) Il. 13.484.

ἄνθος (ἄνθος, -ος; ἄνθε(α), -έων, -εσι(ν), -ε(α).)

1blossom
- a δένδρεά τʼ οὐκ ἐθέλει πάσαις ἐτέων περόδοις ἄνθος εὐῶδες φέρειν πλούτῳ ἴσον N. 11.41
- b pl., blossoms, wreaths, garlands ἐς ἀδελφεὸν Χάριτες ἄνθεα τεθρίππων ἄγαγον O. 2.50 τῶν ἄνθεσι Διαγόρας ἐστεφανώσατο δίς O. 7.80 Καδμεῖοί νιν οὐκ ἀέκοντες ἄνθεσι μείγνυον N. 4.21 ἀνθέων ποιάεντα φέρε στεφανώματα (Hermann: ἄνθεα codd.) N. 5.54 δύο μὲν σέ τʼ ἐνόσφισε καὶ Πολυτιμίδαν κλᾶρος προπετὴς ἄνθεʼ Ὀλυμπιάδος N. 6.63 τὰν δὲ λαῶν γενεὰν δαρὸν ἐρέπτοι σώφρονος ἄνθεσιν εὐνομίας Pae. 1.10
- c met. ἐμῶν δʼ ὕμνων ἄεξ εὐτερπὲς ἄνθος O. 6.105 αἴνει δὲ παλαιὸν μὲν οἶνον, ἄνθεα δʼ ὕμνων νεωτέρων O. 9.48 “σὸν δʼ ἄνθος ἥβας ἄρτι κυμαίνει” P. 4.158 κόρον δʼ ἔχει καὶ μέλι καὶ τὰ τέρπν ἄνθεʼ Ἀφροδίσια N. 7.53 ἄν]θεα τοια[υτʼ ] ὑμνήσιος δρέπῃ (supp. Lobel.) Pae. 12.4

Number of occurrences in NT: 4
Strong 438

ἄνθος, -εος, τό, [in LXX for צִיץ, etc.;]

a flower: Ja 1:10, 11, I Pe 1:24(LXX).†

flor

a utilizada para hacer tinta

ἐπιγράψεις δὲ τὸ νίτρον τῷ μέλανι τῷ διὰ τῶν ἀνθέων τῶν ζʹ ἀστέρων
pintarás el natrón con la tinta de las flores de los siete planetas P XIII 227 P XIII 24 P XIII 134 P XIII 354 P XIII 693

βάλε δὲ ἐκ τῶν ζʹ ἀνθέων ... εἰς τὸ μέλαν
echa de las siete flores en la tinta P XIII 432

b usadas como adorno

ὑποστρώσας σινδόνα καθαρὰν καὶ ἄνθη τὰ τοῦ καιροῦ
extiende un lienzo limpio y flores de la estación P IV 1862 P IV 2189

c para preparar una masa

ποιήσεις τὸν ὄροβον ... ἐκ τῶν ἀνθέων
harás la masa con las flores P XIII 229

ταῦτα τὰ ἄνθη ... λειοτρίβησον εἰς λευκὴν θυίαν
machaca estas flores en un mortero blanco P XIII 26

d para hacer una corona

ἐ]στεμμένος στέφα[νο]ν ἀνθῶν τῶν τοῦ καιροῦ
llevando una corona de flores de la estación P III 381

e para una ofrenda

κόσμει δὲ καὶ παράθεσιν στροβίλων ... ἀνθέων καιρικῶν
prepara también una ofrenda de piñas y flores del tiempo P XIII 1013

παρακείσθω δὲ καὶ τὰ θυμιάματα τὰ ζʹ καὶ τὰ ἄνθη τὰ ζʹ ἠρτισμένα
deban estar al lado también las sustancias aromáticas, las siete, y las flores, las siete preparadas P XIII 373

f como símbolo de un dios

σου τὰ ἄνθη ἐστὶν ὁ ὀφθαλμὸς τοῦ Ὥρου
tus flores son el ojo de Horus (en una invocación al recoger plantas) P IV 2995

ἄνθος , εος: blossom, flower; fig., ἥβης ἄνθος, Il. 13.484.

ἄνθος note that ἀνθέων shows up even in Attic.

- Ia blossom, flower, Hom., etc.
- - 2generally, anything thrown out upon the surface, froth, scum.
- IImetaph. the bloom or flower of life, ἥβης ἄνθος Il.; ὥρας ἄνθος Xen.; χροιᾶς ἄνθος the bloom of complexion, Aesch.:—also, the flower of an army and the like, Aesch., Thuc.; τὸ σὸν ἄνθος thy pride or honour, Aesch.
- - 2the height or highest pitch of anything, bad as well as good, ἔρωτος Aesch.; μανίας Soph.
- IIIbrightness, brilliancy, Theogn.; in pl. bright colours, Plat.; ἁλὸς ἄνθεα, i.e. purple, Anth.

Menu

Word wheel

ἄνθος

Saved

Recent