ἀνθορμέω
ἀνθορμέω, to lie at anchor opposite to
ἀνθορμέω,
- lie at anchor opposite, τινί Th. 7.19; ἀ. ἀλλήλοις, of two hostile squadrons before fighting, 2.86; ἀ. πρός τινα 7.34.
1 de naves estar fondeada o anclada frente a c. dat.
αἱ ... νῆες ... ἀνθώρμουν ταῖς ἐν τῇ Ναυπάκτῳ εἴκοσι Ἀττικαῖς
las ... naves ... estaban ancladas frente a las veinte (naves) áticas de Naupactoἀλλήλοις
πρὸς τὰς ἐν Ναυπάκτῳ ναῦς
2 de pers. fondear frente a c. dat.
Διότιμος ... ἀνθώρμει Λακεδαιμονίοις
τῷ Ἀγρίππᾳ Δημοχάρην ἀνθορμεῖν ἐν Μύλαις ἐκέλευσεν
οἵ γε καὶ ἐν τῷ παρόντι ἀντιπάλως μᾶλλον ἢ ὑποδεεστέρως τῷ ναυτικῷ ἀνθώρμουν
quienes en el presente fondeaban frente a una flota en situación de igualdad más bien que de inferioridad
ἀνθ·ορμέω-ῶ, t. de mar. mouiller en face de, dat. Thc. 7, 19, ou πρός et l’acc. Thc. 7, 31.
Étym. ἀντί, ὁ.
ἀνθορμέω, der feindlichen Flotte gegenüber vor Anker liegen, Thuc. 2.86, Schol. ἐναντίος εἰμὶ ἐπὶ τοῦ ὅρμου, vgl. 7.19.
ἀνθορμέω
- to lie at anchor opposite to, τινί Thuc.; πρός τινα Thuc.