ἀντεξεταστικός
ἀντεξεταστικός, comparative
ἀντεξ-εταστικός, ή, όν,
- comparative, Aphth. Prog. 10. Adv. -κῶς Men. Rh. p.403S.
1 comparativo
σύγκρισίς ἐστι λόγος ἀντεξεταστικός
2 adv. -ῶς mediante comparación
εἰ κατὰ συμπλοκὴν ἀ. προέλθοι
ἀντεξεταστικός, ή, όν, apte ou habitué à comparer, qui compare, Aphth. (W. 1, 97).
Étym. ἀντεξετάζω.