ἀντεξόρμησις
ἀντεξόρμησις, a sailing against
ἀντεξ-όρμησις, εως, ἡ,
- sailing against, v.l. in Th. 2.91; countercharge, Plu. Pomp. 69.
contraataque
ἀξύμφορον δρῶντες πρὸς τὴν ἐξ ὀλίγου ἀντεξόρμησιν
resultando un gesto inoportuno frente a un contraataque de cerca
ἀντεξόρμησις, εως (ἡ) action de s’élancer contre, en parl. de navires, Thc. 2, 91 ; en parl. d’un mode d’attaque, Plut. Pomp. 69.
Étym. ἀντεξορμάω.
ἀντεξόρμησις, ἡ, das Ausrücken gegen den anrückenden Feind, Thuc. 2.91 ; Plut. Pomp. 69.
ἀντεξόρμησις
ἐξορμάω
- a sailing against, Thuc.: a mode of attack, Plut.