ἀντεπάγω
ἀντεπάγω, to lead against
ἀντεπ-άγω [ᾰγ],
- lead against: abs. (sc. στρατόν or the like), advance against, advance to meet an enemy, Th. 4.124, Plb. 12.18.11, etc.
- II inflict in return, ποινήν τινι Aristaenet. 2.9.
- III introduce as a counter-measure, ἀλεξήματα Onos. 30.
- ἀντεπακτέον, one must march against, πρός τινα Id. 21.6.
1 c. ac. y dat. pers. dirigir a su vez en contra
οἷς τοὺς Ῥωμαίους ... ἀντεπαγαγών
πόδα γὰρ ἀντὶ ποδός ... ἀντεπάγειν ... τοῖς ἀδικοῦσιν ἐκέλευε
(la ley) ordenaba tomar represalias contra los que causan mal
• abs. contraatacar
ἀντεπαγαγόντες
τοὺς δὲ γενναίως δεξαμένους ἀντεπάγειν
2 fig. imponer a su vez
ποινήν τινι
• introducir a su vez
ἡ δὲ πίστις ἕδρασμα ἀγάπης ἀντεπάγουσα τὴν εὐποιίαν
• introducir como medida contraria
ἀλεξήματα
• objetar a su vez
τὴν ἴσην ... πρότασιν
ἀντ·επάγω [ᾰγ]
1 conduire (des troupes) contre, c. à d. marcher contre, Thc. 4, 124 ; Pol. 12, 18, 11 ; Luc. Tox. 54 ||
2 diriger contre : ποινήν τινι, Aristén. 2, 9, infliger une peine à qqn.
ἀντεπάγω, (ἄγω), dagegen zum Angriff führen, Arr.; ἀντ. ποινήν τινι, Einem eine Buße dafür auflegen, Aristaen. 2.9. – Gew. (sc. τὸν στρατόν) intr., dagegen, d.i. gegen einen anrückenden Feind ebenfalls anrücken, Thuc. 4.124 ; Pol. 12.18 ; Luc. Tox. 54.
ἀντεπάγω
- to lead against: intr. to advance against, Thuc.