ἀντιδιαιρετικός Save DGE ἀντιδιαιρετικός -ή, -όν 1 opuesto, contrastado en una dicotomía διαφορὰ ἀ. Dauid in Porph.214.13, 14. 2 que distingue σημασία Gr.Nyss.Eun.2.275.