ἀντωνυμικός
ἀντωνυμικός, pronominal
ἀντωνῠμ-ικός, ή, όν,
- pronominal, D.H. Amm. 2.12. Adv. -κῶς like a pronoun, A.D. Synt. 156.7, al.
1 gram. pronominal D.H.Amm.2.12 (ap. crít.), A.D.Pron.25.13, 32.23.
2 adv. -ῶς como pronombre A.D.Synt.156.7, PIand.83.11 (III d.C.), Cyr.Al.M.73.808C.
ἀντωνυμικός, ή, όν [ῠ] pronominal, DH. Amm. 2, 12 ; Dysc. Pron. 290, etc.
Étym. ἀντωνυμία.
ἀντωνυμικός, pronominal, Gramm.
• Adv. -κῶς , wie ein Pronomen, in Pronominalform.
• Adv. -κῶς , wie ein Pronomen, in Pronominalform.