ἀνύβριστος
ἀνύβριστος, not insulted
- not insulted, PRyl. 117.26 (iii A.D.); τελευτή Plu. Pel. 9, cf. Luc. 18. Adv. -τως Ps.-Phoc. 157.
- II Act., not insulting, decorous, παιδιαί Plu. Sert. 26; σκῶμμα Id. Aud. 2.46c; τὸ ἀ. τοῦ βίου Mult. 92d: Sup., D.Chr. 3.98. Adv. -τως Democr. 73.
I
1 que está libre de ultraje de pers. SB 11012.2.2 (I d.C.), Plu.Luc.18, PWürzb.9.57, 69 (II d.C.), D.C.Epit.9.13.5, PStras.172.8 (IV d.C.),
τελευτή
ὁ ἔνδον δαίμων
σῶμα
2 que no produce ultraje, decoroso
παιδιαί
σκῶμμα
ὁ σοφός
ταῦτα ἥδιστα καὶ ἀνυβριστότατα ... γίγνεται
3 subst. τὸ ἀ. carencia de ultraje I.AI 17.308,
τὸ ἀ. τοῦ βίου
II adv. -ως
1 sin violencia
ὡς ἀ. ἀνὰ δηὖτε βασσαρήσω
2 sin arrogancia
ἀ. ἐφίεσθαι τῶν καλῶν
ἀ. ἀγαλλιώμενος
• con moderación
φαγεῖν ἀ.
2) nicht verhöhnend, ohne Frechheit, παιδιαί, Scherze, die nicht beschimpfen, Plut. Sert. 26.
• Adv. -ίστως , Democrit. bei Stob.
- Inot insulted, Plut.
- IIact. not insolent, decorous, Plut.