ἀνυγραίνω
ἀνυγραίνω, moisten
ἀνυγρ-αίνω,
- moisten, Hp. Int. 51, Thphr. CP 2.6.1.
- 2 metaph., melt, soften, τὰ ἤθη Plu. Symp. 2.156d:—Pass., ib. Vind. 566a.
1 humedecer
τὸ συμπεπηγὸς ἐκ τῶν ἄρθρων
τὸ σύμφυτον θερμόν
• en v. med. humedecerse
ἱλαραὶ μὲν τῶν ὀμμάτων αἱ βολαὶ τακερῶς ἀνυγραίνοντο
2 ablandar
τὰ ἤθη
• en v. pas.
τὸ φρονοῦν ὑπὸ τῆς ἡδονῆς
ἀν·υγραίνω :
1 humecter, Hpc. 560 ; Th. C.P. 1, 16, 2, etc. ; Luc. Am. 3, etc. ||
2 fig. amollir, Plut. M. 156d, etc.
ἀνυγραίνω, wieder anfeuchten, αἱ ὀμμάτων βολαὶ τακερῶς ἀνυγραίνοντο Luc. Amor. 3, vgl. 14 ; mischen und dadurch mildern, z.B. starken Wein ; so übertr., τὸ ἄκρατον καὶ θυμοειδὲς ἀνιέναι καὶ ἀνυγραίνειν Plut. Pelop. 19 ; tadelnd, ἐκτήκεται καὶ ἀνυγραίνεται τὸ φρονοῦν ὑπὸ τῆς ἡδονῆς S. N. V. 22 M.