ἀνωτερικός
ἀνωτερικός, upper, inland
ἀνωτερικός, ή, όν,
- upper in point of place, inland (v. ἄνω (B) A. II.1f), Act.Ap. 19.1.
- 2 of a medicine, given by the mouth, τροχίσκος Archig. ap. Aët. 9.42, cf. Cass.Fel. 48.
- II τὸ -κόν medicine which takes effect upwards, emetic, Hp. Superf. 29, Gal. 10.969.
I adj.
1 en la parte alta, en el interior (de un país)
διελθόντα τὰ ἀνωτερικὰ μέρη
2 medic. que se administra por vía oral
τροχίσκος
II subst. medic. τὸ ἀ. vomitivo Hp.Superf.29, Hp.Steril.217, Gal.10.969.
ἀνωτερικός, ή, όν :
1 qui agit par en haut, Hpc. 264, 11 ||
2 situé dans l’intérieur des terres, NT. Ap. 19, 1.
Étym. ἀνώτερος.
ἀνωτερικός, zum Obern gehörig, φάρμακα Gal.
ἀνωτερικός
from ἀνώτερος
- upper, inland, NTest.