ἀνωφέλητος
ἀνωφέλητος, unprofitable, useless
ἀνωφέλ-ητος, ον,
- unprofitable, useless, τινί to one, A. Ch. 752: abs., S. Ant. 645, El. 1144; γῆ X. Cyr. 1.6.11.
- II helpless, ἄνθρωπος Eup. 377; ἀ. καὶ θεοῖς ἐχθρός Stratt. 9 D.
1 inútil
ἐμοί
ἀ. καὶ θεοῖς ἐχθρός
• abs.
τέκνα
τροφή
γῆ
2 desvalido
ἄνθρωπος
ἀν·ωφέλητος, ος, ον :
1 inutile, qui ne procure aucun profit à, dat. Eschl. Ch. 752 ; abs. Soph. Ant. 645, El. 1144 ; Xén. Cyr. 1, 6, 11 ||
2 à qui l’on ne peut être utile, Eup. 377 Kock.
Étym. ἀν-, ὠφελέω.
ἀνωφέλητος, 1) nicht genutzt, unbenutzt, z.B. ein unbestellter Acker, Xen. Cyr. 1.6.11.
2) nach Phryn. B.A. 24 ἰδίως ἐπὶ τοῦ μὴ δυναμένου ἢ μὴ βουλομένου ὠφεληθῆναι ; bei Eupolis ἄνθρωπος, hoffnungslos, dem nicht zu helfen ist, οἱ δὲ πολλοὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὠφελεῖν θέλοντος ἢ δυναμένου ; nutzlos, ἀνωφέλητα τλῆναι Aesch. Ch. 741 ; nichtsnutzig, Soph. Ant. 645 ; fruchtlos, vergeblich, El. 1144.
2) nach Phryn. B.A. 24 ἰδίως ἐπὶ τοῦ μὴ δυναμένου ἢ μὴ βουλομένου ὠφεληθῆναι ; bei Eupolis ἄνθρωπος, hoffnungslos, dem nicht zu helfen ist, οἱ δὲ πολλοὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὠφελεῖν θέλοντος ἢ δυναμένου ; nutzlos, ἀνωφέλητα τλῆναι Aesch. Ch. 741 ; nichtsnutzig, Soph. Ant. 645 ; fruchtlos, vergeblich, El. 1144.
ἀνωφέλητος
ὠφελέω
- unprofitable, useless, Soph.; τινι to one, Aesch.