About Report a problem

Menu

ἀπαρνέομαι

ἀπαρνέομαι, to deny utterly, deny

ἀπαρν-έομαι, fut. -ήσομαι Pl. Grg. 461c: aor. ἀπηρνησάμην Call. Cer. 75, 107, A.R. 3.1133 (v.l.), Ev.Matt. 16.24, al., but in Trag. and Att., -ηρνήθην S. Tr. 480, E. Hipp. 1266, Th. 6.56, etc.:—
  • deny utterly, Hdt. 6.69; κλέψαντες ἀπαρνεῖσθαι Antipho 2.3.4; μή . . ἀπαρνηθεὶς γένῃ Pl. Sph. 217c; ἀπαρνηθῆναί τι to refuse, reject it, Th. l.c., etc.; ἀ. μή c. inf., τὸν . . ἀπαρνηθέντα μὴ χρᾶναι E. l.c.; οὐκ ἀπαρνοῦμαι τὸ μή (sc. δρᾶσαι) S. Ant. 443, Aj. 96; τίνα οἴει ἀπαρνήσεσθαι μὴ οὐ . .; Pl. Grg. 461c; οἷός ἐστι μὴ ἂν ἀ. χαρίσασθαι Id. Phdr. 256a.
      • 2 in Logic, opp. κατηγορεῖν, deny, Arist. APr. 41a9:—Pass., ib. 63b37.
      • 3 ἀ. ἑαυτόν deny oneself, Ev.Matt. 16.24, al.
    • II Pass., fut. ἀπαρνηθήσεται it shall be denied or refused, S. Ph. 527, cf. Ev.Luc. 12.9, dub. in LXX Is. 31.7: aor. ὥνθρωπος ἓν μὲν οἶδεν, ἓν δʼ ἀπηρνήθη was refused, Herod. 4.74.

Saved

Recent