ἀπέρωτος

ἀπέρωτος, ον, (ἔρως)

• loveless, unloving, ἔρως ἀπέρωτος, like γάμος ἄγαμος, read by M2 in A. Ch. 600; but v. foreg.

ἀπέρωτος, (ἔρως), lieblos, ἔρως ἀπέρωτος Aesch. Ch. 592 ; einige Grammatiker, wie EM., Hesych., scheinen ἀπέρωπος gelesen zu haben, was EM. ἄγριος, ἀπηνής, Phryn. B.A. 8 ἀναιδής, σκληρός, τραχύς erklärt, οἷον ἀπερίοπτος, ὃν οὐκ ἄν τις περιωπήσαιτο διὰ τὴν ἀηδίαν, u. Andere mit ἠπεροπεύω zusammenstellen, da EM. ἀπεροπεύς hat, u. aus Anacr. ἀπεροπός, ἀπεροπή anführt.

ἀπέρωτος ἔρως

• loveless, unloving, ἔρως ἀπέρωτος, like γάμος ἄγαμος, Aesch.