ἀπερωεύς
ἀπερωεύς, a thwarter
ἀπερωεύς, έως, ὁ,
- thwarter, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς Il. 8.361.
entorpecedor, sofrenador c. gen.
ἐμῶν μενέων
ἀπερωεύς, έως, épq. -ῆος (ὁ) [ᾰ] qui arrête, Il. 8, 361.
Étym. ἀπερωέω.
ἀπερωεύς, ὁ, der Vereitler, Verhinderer, ἐμῶν μενέων Il. 8.361.
ἀπερωεύς
ὁ
[ἀπερωέω, in causal sense. Cf. ἐρωέω1 4.]
A thwarter: ἐμῶν μενέων Il. 8.361.
ἀπερωεύς (ἀπερωέω): thwarter; μενέων, Il. 8.361†.
ἀπερωεύς
ἀπερωέω
- a thwarter, Il.