ἀπερυγγάνω
ἀπερυγγάνω, belch forth, disgorge
ἀπερυγγάνω, aor. ἀπήρῠγον,
- belch forth, disgorge, τὴν κραιπάλην Alciphr. 3.32, cf. Nic. Th. 253: metaph., vent, D.L. 5.77, Ph. 1.639.
- II abs., eructate, Arist. Pr. 962a8.
1 vomitar, devolver
τὴν κραιπάλην
χολόεντας ἀ. νηδύος ὄγκους
2 eructar Hp.Morb.2.69, Arist.Pr.962a8.
3 fig. desahogar, volcar
τὸν ἰὸν ... εἰς τὸν χαλκόν
τὸ σῶμα ... τὸν πολὺν οἶστρον ἀπερυγόντα λωφήσῃ
ἀπ·ερυγγάνω (ao. 2 ἀπήρυγον) vomir, Nic. Th. 253 ||
➳ Ao. 2 ἀπήρυγον [ῠ] DL. 5, 77 ; Nic. l. c.
ἀπερυγγάνω, ausspeien, Alciphr. 3.32 κραιπάλην ; vgl. DS. 5.77.