ἀπήμιος
ἀπήμιος, averter of ill
ἀπήμιος, ὁ,
- averter of ill, Ζεύς Paus. 1.32.2.
ἀ·πήμιος, ος, ον, qui préserve de la souffrance (Zeus) Paus. 1, 32, 2.
Étym. ἀ, πῆμα.
ἀπήμιος, (πῆμα), unschädlich, nützlich, segenspendend, Ζεύς Paus. 1.32.2.