ἀπήορος
ἀπήορος, hanging on high, high in air
ἀπήορος, Dor. ἀπάορος, ον, (ἀείρω)
- hanging on high, far distant, ἀστέρες οὔτε τι πολλὸν ἀ. οὔτε μάλʼ ἐγγύς Arat. 396: c. gen., ἀπάορος ἐχθρῶν aloof from them, Pi. P. 8.86.
1 que está por encima c. gen.
ἐχθρῶν
2 alegado en el espacio
ἀστέρες, οὔτε τι πολλὸν ἀ. οὔτε μάλ' ἐγγύς
ἀπήορος· ὁ ἀπηρτισμένος καὶ διεστώς
ἀπ·ήορος, ος, ον, litt. qui se lève loin de, d’où qui apparaît ou se tient à distance de, gén. Arat. 396, 895 ||
➳ Dor. ἀπάορος [πᾱ] Pd. P. 8, 90 ; ἀπήωρος.
Étym. ἀπό, ἀείρω.
ἀπήορος, (αἰωρέω), von der Höhe herabhangend, schwebend ; gespannt ; vgl. ἀπάορος u. ἀπήωρος.
ἀπήορος
ἀείρω
cf. ἀπήωρος
- hanging on high, high in air.