ἀπαίσιος
ἀπαίσιος, ill-omened
ἀπαίσιος, ον,
- ill-omened, ἡμέρα App. BC 1.78; φωνή Plu. Aet.Gr. 2.266d; ἄχθος ὑαίνης Opp. H. 1.372; ἡμέρα Luc. Pseudol. 12; ὄνομα Procl. in Cra. p.39 P. Adv. ἀπαξίως, αἰσίως καὶ ἀ. ἐπιγενησόμενα Gal. 1.292.
I nefasto
ἡμέρα
φωνή
ἄχθος ὑαίνης
ὄνομα
(πόροι)
ὑπὸ τῶν μάντεων κεκριμένα ἀπαίσια
II adv. -ως
1 con mal augurio
αἰσίως καὶ ἀ. ἐπιγενησόμενα
2 de una manera indigna
ταπεινοῦσθαι
ἀπ·αίσιος, ος, ον, sous de funestes auspices, Plut. M. 266d, Arist. 15 ; Luc. Laps. 2, etc.
Étym. ἀπό, αἴσιος.
ἀπαίσιος, von unglücklicher Vorbedeutung, bei Dem. 24.38 sehr zw. L. ; Sp., wie Luc. Pseudol. 12.