ἀπαιόλημα
ἀπαιόλημα, fraud, cheating
ἀπαιόλ-ημα, ατος, τό, = foreg., A. Ch. 1002, S. Fr. 1018, Ar. Nu. 729:—also ἀπαιόλ-ησις, εως, ἡ, Hsch.
fraude, engaño A.Ch.1002, S.Fr.1018, Ar.Nu.729.
ἀπαιόλημα, ατος (τὸ) c. le préc. Eschl. Ch. 1002 ; Soph.
Étym. Hsch.
ἀπαιόλημα, τό, Betrug, neben νοῦς ἀποστερητικός Ar. Nub. 719. Bei Aesch. Ch. 996 ξείνων ἀπ., Betrüger, Schol. ἀπάτημα ; Soph. frg. 841.