ἀπάτωρ
ἀπάτωρ, without father, fatherless
- without father, of deities, αὐτοπάτωρ, ἀ. Orph. H. 10.10; ἀ. . . ἀμήτωρ Nonn. D. 41.53, cf. Ep.Hebr. 7.3; fatherless, orphan, ἀοίκους ἀπάτοράς τε S. Tr. 300; ἀμήτωρ ἀ. τε E. Ion 109 (lyr.); ἀ. πότμος Id. IT 864 (lyr.), cf. Vett.Val. 103.35: neut. pl., ἀπάτορα τέκεα E. HF 114 (lyr.); disowned by the father, Pl. Lg. 929a: also c. gen., ἀ. ἐμοῦ not having me for a father, S. OC 1383.
- 2 of unknown father, like σκότιος, Plu. Aet.Gr. 2.288e, PGrenf. 2.56.3 (ii A. D.).
I
1 no engendrado por padre, que no tiene padre
αὐτοπάτωρ καὶ ἀ.
ἀ. καὶ ἀμήτωρ
ὁ Σωφρονίσκος ἕτερος ὢν πατρὸς οὐ πατήρ ἐστιν, ὥστε σύ, ὦ Σώκρατες, ἀ. εἶ
• crist. de la primera pers. de la Trinidad
οὐκ ἀπάτορα τρία ... ἀλλὰ τὸν μὲν Πατέρα καὶ ἀ.
ὁ Χριστὸς ἦν ἀ. γεννήσει τῆς ἀνθρωπείας φύσεως
2 sin padre, huérfano
ἀοίκους ἀπάτοράς τε
τέκεα
3 de padre desconocido Plu.2.288f, PGrenf.2.56.3, PTeb.397.1.1, BGU 2018.10 (todos II d.C.), BGU 326.XII.4, 2131.34 (III d.C.), PN.York 12.19 (IV d.C.).
II no reconocido como hijo, renegado por su padre, desheredado c. gen.
ἀπάτωρ ἐμοῦ
• abs. subst., Pl.Lg.928d.
III impropio de un padre
ἀ. πότμος
1) vaterlos, ἀπάτωρ ἐμοῦ, nicht mich zum Vater habend, von mir verstoßen, Soph. O.C. 1383 ; vom Verbannten, ἀπάτωρ, ἄοικος, Tr. 299 ; ἀπάτωρ γεγώς Eur. Ion. 109, verwaist ; ἀπάτορα τέκνα Herc.Fur. 114 ; dessen Vater man nicht kennt, unecht ; Plut. qu.Rom. 103 übersetzt so das römische spurius.
2) nach des Vaters Tode geboren.
3) nicht väterlich ?
separaré al sin padre de su madre
- without father, fatherless, Soph., Eur.: c. gen., ἀπ. ἐμοῦ not having me for a father, Soph.