ἀπειροκαλία
ἀπειροκαλία, ignorance of the beautiful, want of taste
ἀπειρο-κᾰλία, ἡ,
- ignorance of the beautiful, want of taste, ἀμουσία καὶ ἀ. Pl. R. 403c; ὑπʼ ἀπειροκαλίας ib. 405b; ἀ. περὶ χρήματα vulgar extravagance, Arist. EN 1107b19; of literary style, D.H. Dem. 23: in pl., vulgarities, X. Cyr. 1.2.3.
desconocimiento de lo bello, mal gusto, vulgaridad
ἀμουσία καὶ ἀ.
ὑπερβολὴ (περὶ χρήματα) ... ἀπειροκαλία
ἀπειροκαλία, ας (ἡ) [ᾰκᾰ] ignorance du beau ou du bien, d’où manque de goût, Plat. Rsp. 405b ; DH. Dem. c. 23 ; joint à ἀμουσία, Plat. Rsp. 403c ; à βαναυσία, Arstt. Nic. 2, 7 ; au plur. vulgarités, grossièretés, Xén. Cyr. 1, 2, 3.
Étym. ἀπειρόκαλος.
ἀπειροκαλία, ἡ, Unerfahrenheit im Schönen, Geschmacklosigkeit, καὶ ἀμουσία Plat. Rep. III.403c ; Xen. Cyr. 1.2.3, im plur., φωναὶ καὶ ἀπ., rohes Geschrei. – Ueberladung, Dion.Hal. 2.23.
ἀπειροκαλία
from ἀπειρόκαλος
- ignorance of the beautiful, want of taste, Plat.: in pl. vulgarities, Xen.