ἀπειροδύναμος
ἀπειροδύναμος, of infinite potentiality
ἀπειρο-δύναμος [ῠ], ον,
- of infinite potentiality, ἡ τῆς ψυχῆς φύσις Porph. Sent. 37, cf. Procl. Inst. 84, Id. in Prm. p.642 S., Dam. Pr. 117, al., Simp. in Ph. 608.36:—Subst. ἀπειρο-δῠναμία, ἡ, infinite potentiality, Procl. in Prm. p.873 S., Simp. in Ph. 1329.10.
1 infinitamente poderoso
ἀ. ἡ τῆς ψυχῆς φύσις
πᾶν τὸ ἀεὶ ὂν ἀπειροδύναμόν ἐστιν
ὅτι τὸ πολλὰ τὸ ἀπειροδύναμόν ἐστι τοῦ ἑνός
2 adv. -ως de manera infinita en su potencia Phlp.Aet.5.13.
ἀπειρο·δύναμος, ος, ον [ᾰῠᾰ] à la puissance infinie, Porph. (Stob. Ecl. 1, 822).
Étym. ἄ. δύναμις.
ἀπειροδύναμος, von unendlicher Macht, Sp.