ἀπειρόκαλος
ἀπειρόκαλος, ignorant of the beautiful, without taste, tasteless, vulgar
ἀπειρό-κᾰλος, ον,
- ignorant of the beautiful, tasteless, vulgar, ἀ. καὶ ἀπαίδευτος Pl. Lg. 775b, cf. D.H. Pomp. 2, etc.; περὶ λόγους ἀ. Plu. Aud. 2.44d; ἀ. ἡγοῦμαι πάντων μεμνῆσθαι Ael. Tact. 1.2; τὸ ἀ., = ἀπειροκαλία, X. Mem. 3.10.5. Adv. -λως Pl. Phdr. 244c, etc.; foolishly, rashly, Onos. 11.4.
I de pers. vulgar, que no tiene gusto
ἀ. ... καὶ ἀπαίδευτος τῶν νόμων
φιλήδονος ... ἀπειροκάλου
περὶ λόγους ἀ.
ἀπειρόκαλον ἡγοῦμαι πάντων μεμνῆσθαι
• de abstr.
ἀ. περίφρασις
χαρά
• subst. neutr. τὸ ἀ. mal gusto X.Mem.3.10.5, cf. M.Ant.1.16.
II adv. -ως
1 con mal gusto Pl.Phdr.244c, Luc.DMeretr.6.3, IPr.l.c.
2 tontamente
ἕπεσθαι
ἀπειρό·καλος, ος, ον [ᾰᾰ] qui n’a pas le sentiment de ce qui est beau ou bien ; p. suite, qui n’a pas de goût, grossier, Plat. Leg. 775b ; Dém. 617, 7 ; Plut. M. 44d, etc. ; τὸ ἀπ. Xén. Mem. 3, 10, 5, c. ἀπειροκαλία.
Étym. ἄ. καλός.
ἀπειρόκαλος, im Schönen unerfahren, geschmacklos, καὶ ἀπαίδευτος Plat. Legg. VI.775b ; τὸ ἀπ., = ἀπειροκαλία, Xen. Mem. 3.10.5 ; mit kleinen Kostbarkeiten prunkend, Dem. 24.183 ; vgl. Luc. Alex. 21 Nigr. 24 ; Plut. oft = gemein denkend u. handelnd.
ἀπειρόκαλος
καλόν
- ignorant of the beautiful, without taste, tasteless, vulgar, Plat.: τὸ ἀπ., ἀπειροκαλία, Xen. adv. -λως, Plat.