ἀποδεικτέον
ἀποδεικτέον, one must show, prove
ἀποδεικ-τέον,
- one must show, prove, Pl. Phdr. 245b.
- 2 c. dupl. acc., one must make one so and so, σκαπανέα αὐτὸν ἀ. Luc. Vit.Auct. 7.
1 hay que demostrar
ἡμῖν δὲ ἀ. ... τοὐναντίον, ὡς ...
2 c. ac. hay que hacer
σκαπανέα γε καὶ ὑδροφόρον αὐτὸν ἀ.
ἀποδεικτέον, vb. du préc. Plat. Phædr. 245b ; Luc. V. auct. 7.
1. men moet bewijzen.
2. met dubb. acc. men moet aanstellen als, men moet benoemen tot.