ἀποδόκιμος
ἀποδόκιμος, worthless
ἀποδόκῐμ-ος, ον,
- worthless, Dsc. 1.64; rejected, λίθος BCH 20.324 (Lebad.); πῶροι ib. 6.20 (Delos, ii B.C.).
1 desechado, rechazado
λίθος
πῶροι
2 rechazable, que no vale nada
3 indigno de c. gen.
ὁ γὰρ γηγενὴς ἡμῶν προπάτωρ ... ἀ. ζωηροῦ χώρου
ἀπο·δόκιμος, ος, ον [ῐ] qui mérite d’être repoussé, Diosc. 1, 77.
ἀποδόκιμος, verworfen, unecht ?