ἀπομυθέομαι
ἀπομυθέομαι, to dissuade
ἀπομῡθέομαι,
- dissuade, μάλα γάρ τοι ἔγωγε πόλλʼ ἀπεμυθεόμην Il. 9.109.
- II = ἀπολογέομαι, Stratt. 72.
1 disuadir
μάλα γάρ τοι ἔγωγε πόλλ' ἀπεμυθεόμην
2 defenderse con cuentos Stratt.79.
ἀπο·μυθέομαι-οῦμαι [ῡ]
1 déconseiller : τινί τι, Il. 9, 109, qqe ch. à qqn ||
2 se justifier, Stratt. (Bkk. 421, 14).
ἀπομυθέομαι, [ῡ], ausreden, abraten, Il. 9.109 μάλα γάρ τοι ἔγωγε πόλλʼ ἀπεμυθεόμην ; Stratt. bei A. B. 421 ἀπεμυθήσω, durch ἀπελογήσω erkl.
ἀπομυθέομαι
[ἀπο- 1.]
To speak in dissuasion, attempt to dissuade a person Il. 9.109.
ἀπομυθέομαι : only ipf., πόλλʼ ἀπεμῡθεόμην, said much to dissuade thee, Il. 9.109†.
ἀπομυθέομαι
- Dep. to dissuade, Il.