ἀπόμορφος
ἀπόμορφος, of strange form, strange
ἀπό-μορφος, ον,
- of strange form, strange, S. Fr. 1022.
raro, extraño s. cont., S.Fr.1022.
ἀπό·μορφος, ος, ον, de forme étrange, Soph. fr. 845.
Étym. ἀπό, μορφή.
ἀπόμορφος, ungestaltig, fremdartig, Soph. frg. 845, B.A. 432.