ἀπόμυξις
ἀπόμυξις, blowing one’s nose
ἀπόμυξις, εως, ἡ,
- blowing oneʼs nose, Plu. Comm.not. 2.1084c.
moqueo
καὶ βῆχα ... καὶ ἀπόμυξιν καὶ τὰ λοιπά
ἀπόμυξις, εως (ἡ) action de se moucher, Plut. M. 1084c.
Étym. ἀπομύσσω.
ἀπόμυξις, ἡ, das Ausschneuzen, Plut. adv. Stoic. 45.