ἀπρακτέω
ἀπρακτέω, to do nothing
ἀπρακτέω,
- do nothing, to be idle, Arist. EN 1095b33; opp. πράττειν, Id. Pol. 1325a31.
- 2 gain nothing, παρά τινος X. Cyr. 1.6.6.
- 3 waste oneʼs time, Lyd. Mag. 1.22.
- 4 lose power, of a drug, Paul.Aeg.3.4.
I intr.
1 no hacer nada, estar inactivo, abstenerse de
ἀπρακτεῖν διὰ βίου
τὸ δὲ μᾶλλον ἐπαινεῖν τὸ ἀπρακτεῖν τοῦ πράττειν οὐκ ἀληθές
•
ὁ σκεπτικὸς εἰ μὲν οὐδετέραν προκρινεῖ, ἀπρακτήσει
2 medic. perder eficacia o poder de un medicamento, Paul.Aeg.3.4.2.
3 c. indic. de agente no obtener beneficio
παρὰ ἀνθρώπων ἀπρακτεῖν
II tr. no hacer o realizar
τὰ αἰσχρά
ἀπρακτέω-ῶ :
1 ne rien faire, rester oisif, Arstt. Nic. 1, 5, 6, etc. ||
2 ne rien obtenir : παρά τινος, Xén. Cyr. 1, 6, 6, de qqn.
Étym. ἄπρακτος.
1. niets doen.
2. niets gedaan krijgen.
ἀπρακτέω, [ρᾱ],
1) nichts ausrichten, παρά τινος, bei Einem, Xen. Cyr. 1.6.6 ; B.A. 9 τὸ μὴ κατὰ νοῦν πράττειν.
2) nichts tun, müßig gehen, Arist. Eth. 1.56, pol. 7.3.
1) nichts ausrichten, παρά τινος, bei Einem, Xen. Cyr. 1.6.6 ; B.A. 9 τὸ μὴ κατὰ νοῦν πράττειν.
2) nichts tun, müßig gehen, Arist. Eth. 1.56, pol. 7.3.
ἀπρακτέω
ἄπρακτος
- Ito do nothing, Arist.
- IIto gain nothing, παρά τινος Xen.