ἀπρόφατος
ἀπρόφατος, unforetold, unexpected
ἀπρό-φᾰτος, ον,
- unforetold, unexpected, Arat. 424, 768, A.R. 2.268, Nic. Al. 598. Adv. -τως A.R. 1.1201, 2.580, Orph. A. 787.
- II unutterable, terrific, A.R. 1.645.
- III without parley, in Adv. -τως Id. 2.62, 4.1005.
1 inesperado
δεινὴ ἀνέμοιο θύελλα ἀ.
κακόν
ἄελλαι
ὀδύναι
ἔκποθεν ἀπροφάτοιο λυγρῷ βεβλημένος ἰῷ
herido por flecha funesta (surgida) de no se sabe dónde
• no esperado, terrible
Ἀχέροντος δίναι ἀπρόφατοι
2 adv. -ως inesperadamente
ὅταν ἀ. ἱστὸν νεὸς ... θοὴ ἀνέμοιο κατᾶιξ ... ἐρύσηται
σφίσιν ἀ. ἀνέδυ μέγα κῦμα
• sin hablar, sin mediar palabra
τοὺς ἕλεν ἀ.
ἵεντ' ἀ.
• inexplicablemente
αἰθομένοι' ἀ. ἑτέρου (χείλεος)
ἀ·πρόφατος, ος, ον [φᾰ]
1 non prédit, imprévu, soudain, Arat. 424, 768 ; A. Rh. 2, 267 ||
2 indicible, violent, terrible, A. Rh. 1, 645 ; Nic. Al. 611.
Étym. ἀ, πρό, φημί.
ἀπρόφατος, 1) unaussprechlich, Ἀχέροντος δῖναι Ap.Rh. 1.645 (Schol. ἀπροφώνητοι); ὀδύναι Nic. Al. 611.
2) unvorhergesagt, unerwartet, Ap.Rh. 2.267 ; vgl. Schol. Lycophr. 178 ; – unweigerlich, Ap.Rh. 4.1005.
2) unvorhergesagt, unerwartet, Ap.Rh. 2.267 ; vgl. Schol. Lycophr. 178 ; – unweigerlich, Ap.Rh. 4.1005.