ἀπωμοτικός
ἀπωμοτικός, of or for denial on oath
ἀπωμ-οτικός, ή, όν,
- of or for denial on oath, ἐπίρρημα (i.e. μά) D.T. 642.15, Eust. 54.23. Adv. -κῶς Id. 92.22, Sch. Il. 1.85.
1 propio de la abjuración o del juramento negativo, abjuratorio del adv.
μά
λόγος
ὅρκος
• τὸ ἀπωμοτικόν negación bajo juramento, abjuración Didym.l.c.
2 adv. -ῶς con abjuración Eust.92.22, Sch.Er.Il.1.86.
ἀπωμοτικός, ή, όν, propre à nier avec serment (en parl. de la particule μά), p. opp. à κατωμοτικός, D. Thr. 642, 15.
Étym. ἀπώμοτος.
ἀπωμοτικός, zum Abschwören geneigt, abschwörend, Sp.