ἀπωστέος
ἀπωστέος, one must reject
rechazable Clem.Al.QDS 15 p.169.27.
ἀπωστέος, α, ον, qu’il faut ou qu’on peut repousser, Eur. H.f. 294.
Étym. vb. d’ἀπωθέω.
ἀπωστέος
ἀπωθέω
- one must reject, Eur.