ἀπωστικός
ἀπωστικός, rejecting
ἀπ-ωστικός, ή, όν,
- rejecting, δύναμις Gal. Nat.Fac. 3.8.
expulsor, expelente
(δύναμις)
ἀπωστικός, ή, όν, propre à repousser, répulsif, Gal. 5, 65.
Étym. ἀπωθέω.
ἀπωστικός, fortdrängend.