ἆρα
ἆρα, ἆρα, introduces a question
- anxiety or impatience, = Ep. and Lyr. ἦ ῥα:
- 1 alone, it simply marks the question, the nature of which is determined by the context: e.g. in D. 35.44 a negative answer is implied in the question ἆρʼ ἂν οἴεσθε . .; but an affirmative in X. Cyr. 4.6.4 ἆ. βέβληκα δὶς ἐφεξῆς; cf. ἆρʼ εὐτυχεῖς . . ἢ δυστυχεῖς; E. Ph. 424.—To make it plainly neg., we have ἆ. μή . .; A. Th. 208, Pl. Phd. 64c; and to make it plainly affirmative, ἆρʼ οὐ; ἆρʼ οὐχί; S. OC 791, OT 540; ἆρʼ οὐχ οὕτως; Pl. Phlb. 11d.
- 2 ἆ. οὖν; is used to draw an affirmative inference, Id. Grg. 477a, La. 190b; also when a neg. answer is expected, Id. Chrm. 159b; with a neg., ἆρʼ οὖν οὐ . .; Id. Phdr. 263a, etc.
- 3 in ἆρά γε, each Particle retains its force, γε serving to make the question more definite, Ar. Pl. 546, X. Mem. 1.5.4, etc.
- 4 less freq. with τίς interrog., τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρί S. Aj. 905; τίδʼ ἆρʼ ἐγὼ σέ; E. IA 1228; τίς ἆρʼ ὁ φεύγων; Ar. V. 893; with ἤν, E. Rh. 118.
- 5 in indirect questions, σκεψώμεθα τοῦτο ἆ . . . Pl. Phd. 70e, cf. R. 526c, al., Arist. Ph. 204b3, etc.
- II in Poets sts. like ἄρα, Archil. 86, 89, Pi. P. 4.78, Ar. V. 3; τοιοῖσδε χρησμοῖς ἆ. χρὴ πεποιθέναι; A. Ch. 297, cf. 435; τῷ δὲ ξιφήρης ἆρʼ ὑφειστήκει λόχος E. Andr. 1114: in exclamations, βραδεῖαν ἡμᾶς ἆρʼ ὁ τήνδε τὴν ὁδὸν πέμπων ἔπεμψεν S. Aj. 738; ὀδυνηρὸς ἆρʼ ὁ πλοῦτος E. Ph. 566, cf. El. 1229, Hipp. 1086; ἦ δεινὸν ἆρʼ ἦν Id. Fr. 931; ἔμελλόν σʼ ἆ. κινήσειν Ar. Nu. 1301, cf. Ach. 347.
- B In Prose, ἆ. almost always stands first in the sentence, but cf. Pl. Grg. 467e; καὶ ὑπὲρ τούτων ἆ. . . Jul. Or. 2.61c: in Poetry greater licence is taken, v. supr. I.4, II.
I partíc. interr. ¿acaso? o intraducible, simplemente para marcar la interrogación
ἦρ' ἔτι παρθενίας ἐπιβάλλομαι;
¿acaso aún deseo la doncellez?ἔτ' ἆρ' Ἀθηνῶν ἔστ' ἀπόρθητος πόλις;
ἆρ' ἔστιν; ἆρ' οὐκ ἔστιν;
ἆρα καταγελάσεσθέ μου ὡς μεθύοντος;
ἦρά τις ...;
ἦρ' ἐσθ' ὕδωρ;
ἆρά τις ἡμῖν ἔτι λοιπός ἐστι νόμος;
ἆ. εὑρήσει τὴν πίστιν;
• en preguntas que expresan hipótesis cien.
ἆρα ἐκ τουτέων κωματώδεες ... ἐπιγίνονται;
ἆρά γε καὶ παρακρουστικὸν τὸ τοιοῦτον;
• frec. c. pron. interr. pues
τίς ἆρα δαίμων καὶ τέου χολούμενος;
τίς ἦρα ...;
ἄλλα τίς ἆρα ...;
•
ἆρ' ἑτέρου τίνος μάρτυρος δεησόμεθα ...;
• acompañando a adv. de negación c. μή:
ὁ ναύτης ἆρα μὴ 'ς πρῷραν φυγὼν ... ηὗρε μηχανὴν σωτηρίας;
¿acaso el marinero, cuando huye hacia la proa, encuentra la maniobra salvadora?ἆρά γε μὴ ἐμοῦ προμηθῇ;
¿acaso te preocupas por mí...?
• seguida de οὔ ¿acaso no...?
ἆρ' οὐκ ἄμεινον ...;
•
ἦρ' οὐχὶ ...;
• c. interr. indirectas si
τοῦτο οὖν σκεψώμεθα ἆρα ἀναγκαῖον ... ἔστι
• acompañando a condicionales
ἢν ἆρα μὴ ...;
¿... si no es ...?
II no interr. (cf.
1 subrayando un hecho sorprendente
ἦρα τὸν Φοῖβον ὄνειρον εἶδον
en verdad, vi a Apolo en un sueño
• subrayando persona, animal o cosa ante un hecho de sorpresa o desilusión
ἰοῦ βραδεῖαν ἡμᾶς ἆρ' ὁ τήνδε τὴν ὁδὸν πέμπων ἔπεμψεν
¡ay, ay, tarde me envió, en verdad, quien me envió a este viaje!
• en rel. c. la expectativa
τῷ δ' ἆρ' ἀλώπηξ κερδαλέη συνήντετο
con éste, de veras, se encontró la zorra logreraὁ δ' ἦρα χρόνῳ ἵκετ'
• c. μέλλω:
ἔμελλον σ' ἆρα κινήσειν ἐγώ
2 recogiendo una respuesta o conclusión así pues
ἀνήρ τοι δειλὸς ἆρ' ἐφαινόμην
ὡς ἆρ' ἀλώπηξ καἰετὸς ξυνωνίην ἔμειξαν
• en comparaciones, Achae.34.1
• en frases o
γνῶμαι
μέγιστον ἆρ' ἦν ἡ φύσις
ἆρ' ἐστὶ πάντων ἀγρυπνία λαλίστατον
1. vraagpartik., leidt neutrale ja/nee-vraag in; blijft onvertaald:
2. zelden, Att. voor
- 1ἦρα O. 8.46, P. 4.78, N. 5.30, I. 6.55, I. 8.59
Strong 687
1. (
2. (
- particle introducing a question
- interrog. Particle, in accent and sense a stronger form of ἄρα:
- 1when it stands alone it usually expects a negative answer, like Lat. num? Attic; so ἆρα μή; num vero? Aesch.:—for an affirmative answer, ἆρʼ οὐ; ἆρʼ οὐχί; nonne vero? is used, Soph., etc.
- 2in prose, ἆρα almost always stands first in the sentence.
-
…ψυχῆς φήσομεν ἔργον εἶναι ; μάλιστά γʼ, ἔφη. οὐκοῦν καὶ ἀρετήν φαμέν τινα ψυχῆς εἶναι ; φαμέν. ἆρʼ οὖν ποτε, ὦ Θρασύμαχε, ψυχὴ τὰ αὑτῆς ἔργα εὖ ἀπεργάσεται στερομένη τῆς οἰκείας ἀρετῆς, ἢ ἀδύνατον ;…
Plato, Republic
-
…, ἵνα σοι μὴ διαφέρωμαι. ἀλλʼ εὖ γε σὺ ποιῶν, ὦ ἄριστε. τόδε δέ μοι λέγε · ἆρα εἰ τοῦτο ἔργον ἀδικίας, μῖσος ἐμποιεῖν ὅπου ἂν ἐνῇ, οὐ καὶ ἐν ἐλευθέροις τε καὶ δούλοις ἐγγιγνομένη μισεῖν…
Plato, Republic
-
…πῶς γὰρ οὔ ; ἀλλʼ οὐδενί γʼ ἂν οἶμαι οὕτω καλῶς ὡς δρεπάνῳ τῷ ἐπὶ τούτῳ ἐργασθέντι. ἀληθῆ. ἆρʼ οὖν οὐ τοῦτο τούτου ἔργον θήσομεν ; θήσομεν μὲν οὖν. νῦν δὴ οἶμαι ἄμεινον ἂν μάθοις ὃ ἄρτι ἠρώτων…
Plato, Republic
-
…μέλλεις σαυτὸν ἐπιτρέπειν ; καὶ ὃς ἀκούσας, ἔοικεν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐξ ὧν σὺ λέγεις. ἆρʼ οὖν, ὦ Ἱππόκρατες, ὁ σοφιστὴς τυγχάνει ὢν ἔμπορός τις ἢ κάπηλος τῶν ἀγωγίμων, ἀφʼ ὧν ψυχὴ τρέφεται…
Plato, Protagoras
-
…δὲ μὴ μισθὸς αὐτῇ προσγίγνηται, ἔσθʼ ὅτι ὠφελεῖται ὁ δημιουργὸς ἀπὸ τῆς τέχνης ; οὐ φαίνεται, ἔφη. ἆρʼ οὖν οὐδʼ ὠφελεῖ τότε, ὅταν προῖκα ἐργάζηται ; οἶμαι ἔγωγε. οὐκοῦν, ὦ Θρασύμαχε, τοῦτο ἤδη δῆλον…
Plato, Republic
-
…ἀνθρώπων διαφθορεὺς εἶναι. πότερον οὖν φεύξῃ τάς τε εὐνομουμένας πόλεις καὶ τῶν ἀνδρῶν τοὺς κοσμιωτάτους ; καὶ τοῦτο ποιοῦντι ἆρα ἄξιόν σοι ζῆν ἔσται ; ἢ πλησιάσεις τούτοις καὶ ἀναισχυντήσεις διαλεγόμενος τίνας λόγους, ὦ Σώκρατες ; ἢ οὕσπερ ἐνθάδε…
Plato, Crito
-
…τι προστέτακται ; ἴωμεν δὲ ἐπὶ τὰ αὐτὰ πάλιν · ὀφθαλμῶν, φαμέν, ἔστι τι ἔργον ; ἔστιν. ἆρʼ οὖν καὶ ἀρετὴ ὀφθαλμῶν ἔστιν ; καὶ ἀρετή. τί δέ ; ὤτων ἦν τι ἔργον ; ναί. οὐκοῦν…
Plato, Republic
-
…ἑνὶ καὶ ἀτιμάσας αὐτοῦ τὴν δόξαν καὶ τοὺς ἐπαίνους, τιμήσας δὲ τοὺς τῶν πολλῶν λόγους καὶ μηδὲν ἐπαϊόντων, ἆρα οὐδὲν κακὸν πείσεται ; πῶς γὰρ οὔ ; τί δʼ ἔστι τὸ κακὸν τοῦτο, καὶ ποῖ τείνει, καὶ…
Plato, Crito
-
…καὶ σύ. εἰ ἡμῶν τῷ ὄμματι ὥσπερ ἀνθρώπῳ συμβουλεῦον εἶπεν ἰδὲ σαυτόν, πῶς ἂν ὑπελάβομεν τί παραινεῖν ; ἆρα οὐχὶ εἰς τοῦτο βλέπειν, εἰς ὃ βλέπων ὁ ὀφθαλμὸς ἔμελλεν αὑτὸν ἰδεῖν ; δῆλον. ἐννοῶμεν δὴ εἰς τί…
Plato, Alcibiades 1
-
…καὶ τοῦτʼ ἀνάγκη. καὶ τοὺς βλαπτομένους ἄρα, ὦ φίλε, τῶν ἀνθρώπων ἀνάγκη ἀδικωτέρους γίγνεσθαι. ἔοικεν. ἆρʼ οὖν τῇ μουσικῇ οἱ μουσικοὶ ἀμούσους δύνανται ποιεῖν ; ἀδύνατον. ἀλλὰ τῇ ἱππικῇ οἱ ἱππικοὶ ἀφίππους ; οὐκ ἔστιν…
Plato, Republic