ἀπόκλαρος
ἀπόκλᾱρος, ον, Dor. for ἀπόκληρος.
ἀπόκλαρος, v. ἀπόκληρος.
ἀπόκλᾱρος
- 1without a share in c. gen. πόνων δʼ οὔ τις ἀπόκλαρός ἐστιν P. 5.54