ἀποκλάζω
ἀποκλάζω, to ring
ἀποκλάζω2, to bend one’s knees
ἀπο-κλάζω (A), aor. -έκλαγξα,
- ring or shout forth, A. Ag. 156 (lyr.), AP 7.191 (Arch.).
ἀπ-οκλάζω (B),
- bend oneʼs knees: hence, rest, Ar. Fr. 109 (but cf. ἀποκλάω 2).
clamar
τοιάδε Κάλχας ... ἀ. μόρσιμ'
ἀπο·κλάζω, pousser un cri, Eschl. Ag. 156 ; Anth. 7, 191.
ἀποκλάζω ¹, (κλάζω), einen Ton von sich geben, klingen, ἀπέκλαγξε τοιάδε Aesch. Ag. 151 ; sp.D.
ἀποκλάζω
- to ring or shout forth, Aesch.
ἀποκλάζω
- to bend oneʼs knees.