ἀποκινέω
ἀποκινέω, to remove
ἀποκῑνέω,
- remove or put away from, ἀποκινήσασκε τραπέζης Il. 11.636; μή μʼ ἀποκινήσωσι θυράων Od. 22.107; τῆς ὀδύνης Hp. Morb. 2.69.
- II intr., move off, abscond, Aen.Tact. 10.5, Polyaen. 1.43.2.
1 apartar, retirar c. ac. y gen.
ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν (δέπας)
μή μ' ἀποκινήσωσι θυράων
τοὺς σφῆνας
2 intr. retirarse, alejarse
• zarpar
ἡ ναῦς ἀπεκινεῖτο
• librarse c. gen.
τῆς ὀδύνης
ἀπο·κινέω-ῶ [ῑ]
1 repousser : τινα θυράων, Od. 22, 107, écarter qqn des portes ||
2 intr. s’éloigner, En. tact. Pol. 10 ||
➳ Ao. itér. 3 sg. ἀποκινήσασκε, Il. 11, 635.
ἀποκινέω, [ῑ], wegbewegen, wegbringen, τινὰ θυράων Od. 22.107 ; ἀποκινήσασκε δέπας τραπέζης Il. 11.636 ; Sp., wo es auch intr. »fortgehen« bedeutet, Aen.Tact. 10.
ἀποκινέω
[ἀπο- 1.]
3 sing. pa. iterative ἀποκινήσασκε Il. 11.636.
With genit.
- 1
To lift from:
[δέπας] τραπέζης Il. 11.636.
- 2
To force away from: θυράων με Od. 22.107.
- 1
ἀποκινέω , aor. subj. ἀποκῑνήσωσι, iter. ἀποκῑνήσασκε: move from, Il. 11.636; τινὰ θυράων. ‘dislodge,’ Od. 22.107.
ἀποκινέω
- to remove or put away from, c. gen., Hom.