ἀπύρεκτος
ἀπύρεκτος [ῠ], ον,
- = ἀπύρετος, Arr. Epict. 4.6.21 (ex corr.), Gp. 13.8.9, Gal. 10.378, Aët. 9.31.
que no tiene fiebre ref. a pers.
ἄνθρωπος
ἀ·πύρεκτος, ος, ον [ῠ] sans fièvre, Arr. Epict. 4, 6, 21 ; Geop. 13, 8, 9.
Étym. ἀ, πυρέσσω.
ἀπύρεκτος, ohne Fieber, Medic.