ἀπύθμενος
ἀπύθμενος, without bottom
ἀπύθμενος, ον,
- without bottom or base, κύλιξ Thphr. Fr. 94; φιάλη Parth. ap. Ath. 11.501a, cf. Dsc. Eup. 1.235; γῆ ἀπύθμενον θεώρημα Secund. Sent. 14:—also ἀπυθμένιστος, ον, Eust. 870.28: ἀπύθμην, ενος, ὁ, ἡ, Theognost. Can. 86.
que no tiene pie o base
κύλιξ
φιάλη
σωλήν
σικύα
•DMic. a-pe-te-me-ne (?).
ἀ·πύθμενος, ος, ον, sans fond, Parth. (Ath. 501a).
Étym. ἀ, πυθμήν.
ἀπύθμενος, (πυθμήν), ohne Wurzel, ohne Boden, φιάλη Ath. XI.501a.