ἀργυρῖτις
ἀργυρῖτις, silver-ore (LSJ sv ἀργυρίτης)
I adj. fem. que contiene plata, argentífero
γῆ
βῶλος
ψάμμος
II subst. ἡ ἀ.
1 mena argentífera
κατεργασάμενος τὴν ἀργυρῖτιν
φλὲψ ἀργυρίτιδος
2 monóxido de plomo blanco
(λιθάργυρος) ... ἡ δὲ πελιὰ ἀργυρῖτις
3 bot. mercurial anual, Mercurialis annua L., Ps.Dsc.4.189, Ps.Apul.Herb.83.15.
ἀργυρῖτις, ιδος [ῠῑῐδ] adj. f. qui contient de l’argent : γῆ ἀ. Str. 147 ou subst. ἡ ἀ. Xén. Vect. 1, 5, minerai mêlé d’argent ; d’où mine d’argent, Xén. Vect. 11, 4, 5 ; Dém. 974, 28.
Étym. v. le préc.
ἀργυρῖτις, ιδος, fem. zu ἀργυρίτης, γῆ, silberhaltige Erde, Strab.; βῶλος Pol. 34.9 ; φλὲψ ἀργυρίτιδος Xen. Vect. 1.5 ; dah. geradezu Silberbergwerk, 11.45 ; vgl. Dem. 37.28.
ἀργυρῖτις
ἄργυρος
- silver-ore, Xen.