ἀσπιδηστρόφος
ἀσπιδηστρόφος, shield-wielding
ἀσπῐδη-στρόφος, ον,
- shield-wielding, λεώς A. Ag. 825.
ἀσπιδη·στρόφος, ος, ον [ῐ] qui agite (litt. qui fait tourner) son bouclier, Eschl. Ag. 825.
Étym. ἀσπίς, στρέφω.
ἀσπιδηστρόφος, λεώς Aesch. Ag. 799, schildschwingend.