ἀσπερχής
ἀσπερχής
-ές
[app. for ἀνσπερχής, fr. ἀν- (= ἀνα- 6) + σπέρχω. Thus hastening, pressing on.]
In neut. ἀσπερχές as adv., without intermission or pause Il. 4.32, Il. 16.61, Il. 18.556, Il. 22.10, 188: Od. 1.20.