ἄσπειστος
ἄσπειστος, to be appeased by no libations, implacable
ἄσπειστος, ον, (σπένδω)
- to be appeased by no libations, implacable, D. 25.52; κότος Nic. Th. 367; πόλεμοι ἄσπειστοι, = ἄσπονδοι, Plu. Inv. 2.537b, cf. S.E. P. 3.175.
implacable, irreconciliable
ἄνθρωπος
κότος
ἄ. πόλεμος
guerra sin cuartel
ἄ·σπειστος, ος, ον :
1 qu’on ne peut expier ou apaiser par des libations, implacable, Dém. 786, 10 ; Sext. ||
2 qui n’admet pas de trêve (litt. de libation) : πόλεμος ἄ. Plut. M. 537b, guerre implacable.
Étym. ἀ, σπένδω.
ἄσπειστος, durch kein Opfer zu versöhnen, unerbittlich, wie ἄσπονδος, ἔχθρα, Suid.; ἀνίδρυτος, ἄμικτος Dem. 25.52 ; vgl. Plut. Num. 12.
ἄσπειστος
σπένδω
- to be appeased by no libations, implacable, Dem.