ἀστήρ
ἀστήρ, star
- star (v. ἄστρον), ἀστέρʼ ὀπωρινῷ Il. 5.5; οὔλιος ἀ. 11.62; Σείριος ἀ. Hes. Op. 417; ἀ. Ἀρκτοῦρος the chief star in the constellation, ib. 565, etc.; shooting star or meteor, Il. 4.75; οἱ διατρέχοντες ἀ. Ar. Pax 838; ᾄττοντας ὥσπερ ἀστέρας Pl. R. 621b, cf. Arist. Mete. 341a33, Plu. Agis 11.
- 2 flame, light, fire, E. Hel. 1131 (lyr.).
- 3 ἀστὴρ πέτρινος meteoric stone, Placit. 2.13.9.
- II metaph. of illustrious persons, etc., φανερώτατον ἀστέρʼ Ἀθήνας E. Hipp. 1122 (lyr.); Μουσάων ἀστέρα καὶ Χαρίτων AP 7.1.8 (Alc. Mess.)
- III star-fish, Hp. Nat.Mul. 32, Arist. HA 548a7, PA 681b9, etc.
- IV name of a bird, perh. goldfinch, Dionys. Av. 3.2.
- V blue daisy, Aster Amellus, Nic. Fr. 74.66, Dsc. 4.119.
- VI Samian clay used as sealing-wax, and in Medicine, Thphr. Lap. 63, Dsc. 5.153, Gal. 12.178, al.
- VII architectural ornament, IG 4.1484.83 (Epid.), SIG 241B 111 (Delph., iv B. C.).
- VIII bandage, Gal. 18 (1).823.
- 2 name of various remedies, Id. 12.761, al.
- IX birthmark in form of star, Carcin. ap. Arist. Po. 1454b22: in Palmistry, a mark on the hand, τῷ υʹ στοιχείῳ παραπλήσιον Cat.Cod.Astr. 7.238.28. (Cf. Skt. stár- ‘star’, Lat. stella (from stēr-la), Goth. stairnō.)
I
1 gener. estrella
ἐμπρέποντας αἰθέρι ἀστέρας
ἀστέρων τινῶν ἐκφανέντων
dejándose ver algunas estrellasἀστέρων τέθριππος
ἀστέρων ποικίλματα
ἀστὴρ μέγας
• en compar.
παῖδα ... ἀλίγκιον ἀστέρι καλῷ
un niño parecido a una hermosa estrellaπαμφφαίνονθ' ὥστε ἀστέρα
ἄστερες μὲν ἀμφὶ κάλαν σελάνναν
ἀστὴρ ἀρίζαλος
estrella brillanteπαμφαὴς ἀστήρ
esplendorosa estrella΄ᾴττοντας ὥσπερ ἀστέρας
deslizándose como estrellasἀστέρι ἴση
semejante a una estrella
• de la estrella Sirio
Σείριος ἀστήρ
ἀστέρ' ὀπωρινῷ
οὔλιος ἀ.
• de planetas: de Venus como lucero de la mañana
ἀστὴρ ... ὅς τε μάλιστα ἔρχεται ἀγγέλλων φάος Ἠοῦς
ἀστέρα τίκτει Ἑωσφόρον Ἠριγένεια
ἑῶος ... ἀστήρ
ἀστὴρ ... Ἕσπερος
estrella vespertina
• de Arturo
ἀστὴρ Ἀρκτοῦρος
• de Marte
Ἄρεος ἀ.
ἀστέρες πλάνητες
planetasἀπλανὴς ἀ.
estrella fija
• de las estrellas fugaces
οἱ διατρέχοντες ἀστέρες
αἱ διαδρομαὶ τῶν ἀστέρων
•
κομήτης ἀ.
cometa
• bólido, meteoro
οἷον δ' ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς
ἀ. πέτρινος
meteorito
• ref. a la estrella de los Magos Eu.Matt.24.29, Eu.Marc.13.25, Apoc.6.13.
2 fig. de pers. estrella, luminaria
φανερώτατον ἀστέρ' Ἀθήνας
Ἴακχε, νυκτέρου τελετῆς φωσφόρος
Iaco, astro luminoso de la fiesta nocturnaΜουσάων ἀ. καὶ χαρίτων
τὸν ἀγαπητὸν ἀστέρα τῆς οἰκουμένης
3 fig. estrella, destino, CIL 12.915, Hld.2.25.5.
4 fig. de cosas fuego brillante
δόλιον ... ἀστέρα λάμψας
haciendo brillar (Nauplio) un fuego engañoso
II de cosas en forma de estrella
1 ornamento arquitectónico en forma de estrella, IG 42.102.83 (Epidauro IV a.C.), FD 5.20.4 (IV a.C.)
•
ἀ. χρύσεος
estrella de oro
2 de marcas naturales en el cuerpo antojo en forma de estrella Carcinus 1
• en quiromancia rayas de la palma de la mano, Cat.Cod.Astr.7.238.28.
3 medic. n. dado a cierto vendaje Gal.18(1).823.
4 parte de un baño público de hombres SB 9921.16 (III d.C.).
III cien.
1 estrella de mar Hp.Nat.Mul.32, Arist.HA 548a7, PA 681b9.
2 orn. especie de pinzón, acanta, Carduelis elegans D.P.Au.3.2.
3 bot. cierta flor, una especie de margarita, Aster amellus L., Nic.Fr.74.66, Plin.HN 27.36
•
ἀ. Ἀττικός
4 cierto tipo de tierra de Samos, Thphr.Fr.2.63, usada en medic. con fines curativos, Gal.12.178, Aret.CA 2.2.13, Plin.HN 35.191, Cels.6.6.12, Scrib.Larg.24.
•De la raíz *H2ster (Hu̯1)- ‘brillar’, cf. het. ḫašter, arm. astł y tb. gót. stairno, córnico sterenn, lat. stēlla, toc. B ścirye.
1) Stern, überall ; Hom. Il. 6.295, 401, 11.62, 19.381, 22.26, 318, Od. 13.93, 15.108 ; Il. 5.5 ἀστέρʼ ὀπωρινῷ ; dat. ἀστράσι Il. 22.28, 317, auch ἄστρασι betont, s. Scholl. Herodian. 22.28, vgl. Wolf Anal. II p. 470 Lobeck Paralip. 175 ; Il. 4.75 ist ἀστήρ eine feurige Lufterscheinung, ein Meteor (vgl. δοκίτης); Ar. Ach. 1005, die Sonne.
2) wie bei uns übertr., von allem Hervorstrahlenden, wie schon Hom. Ἑκτορίδην ἀλίγκιον ἀστέρι καλῷ Il. 6.401 ; bes. bei Sp. Von der Aehnlichkeit heißen so noch
a) eine Pflanze, Theophr.
b) eine Molluskenart, Meerstern, Arist.
c) ein Singvogel, Opp. Ix. 3.2.
d) samische Siegelerde, Galen.
-έρος, ὁ
[cf. ἄστρον.]
- 1
A star Il. 5.5, Il. 6.295, 401, Il. 11.62, Il. 19.381, Il. 22.26, 28, 317, 318: Od. 13.93, Od. 15.108.
- 2
A falling star, a fire-ball or meteorite Il. 4.75.
- 1
- 1star ἀστέρος οὐρανίου φαμὶ τηλαυγέστερον κείνῳ φάος ἐξικόμαν κε P. 3.75 ὁ μὰν πλοῦτος, ἀστὴρ ἀρίζηλος O. 2.55
Strong 792
a star: Mt 2:2, 7, 9, 10, Mk 13:25, I Co 15:41, Re 6:13 8:10, 11, 12 9:1 12:1, 4; metaph., ὁ ἀ. ὁ πρωϊνός Re 2:28 22:16; ἀ. πλαῆται, Ju 13; ἀ. ἑπτά, symbolizing the angels of the seven churches, Re 1:16, 20 2:1 3:1 (cf. ἄστρον, and v. DCG, ii, 674 f.; MM, s.v.).†
1
1.a
ἔσται δέ σοι σημεῖον ἐν τάχει τοιοῦ[το· ἀστὴρ αἴθω]ν κατελθὼν στήσεται εἰς μέσον τοῦ δώματος
enseguida obtendrás esta señal: una estrella encendida bajará y se colocará en el centro del terrado
ταῦτα εἰπὼν ὄψει τινὰ ἀστέρα ἐκ τοῦ <οὐρανοῦ> κατ' ὀλίγον ἀναλυόμενον καὶ θεοποιούμενον
al decir estas palabras, verás una estrella que al poco tiempo cae del cielo y se transforma en un dios
ἔπειτα ὄψῃ αὐτοῦ ἐκ τῶν ὀμμάτων ἀστραπὰς καὶ ἐκ τοῦ σώματος ἀστέρας ἁλλομένους
luego verás que saltan relámpagos de sus ojos y estrellas de su cuerpo
ὁ εἰσερχόμενος ἄγγελος ... εἰσέρχεται ... ἔχων ἀστέρα ἔκλαμπρον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς
el ángel que se acerca viene con una estrella muy brillante en la cabeza
ἐπίγραψον δρά[κοντα] ... καὶ ἔτι μέσον τοῦ δρ[άκ]οντο[ς Σελήνην] δύο ἀστέρας ἔχουσαν ἐπὶ τῶν δύο κεράτων
graba una serpiente y en medio de ella a Selene con dos estrellas sobre sus dos cuernos
1.b
σὺ δὲ πάλιν λέγε· «σιγή, σιγή (λόγος), ἐγώ εἰμι σύμπλανος ὑμῖν ἀστήρ»
tú di de nuevo: «silencio, silencio (fórmula), yo soy una estrella que anda errante con vosotros»
1.c
τὸ δὲ ἑκατονταγράμματον τοῦ Τυφῶνος γράφε εἰς χάρτην ὡς ἀστέρα στρογγυλοῦν
escribe en un rollo de papiro el nombre de cien letras de Tifón curvado como una estrella
2
πρὸς τὸν ἀστέρα τῆς Ἀφροδίτης ἐπίθυμα
ofrenda al astro de Afrodita
χαῖρε Ἥλιε, ... σὺ εἶ ὁ γεννήσας τοὺς εʹ πλανήτας ἀστέρας
te saludo, Helios, tú eres el que engendraste a los cinco planetas estrellas
πειρῶ δὲ κατασκευάζειν αὐτὸν <σελήνης> οὔσης ἐν ἀνατολῇ καὶ συναπτούσης ἀγαθοποιῷ ἀστέρι
intenta prepararlo cuando salga la luna y esté en conjunción con un astro benéfico
ἐπιγράψεις δὲ τὸ νίτρον τῷ μέλανι τῷ διὰ τῶν ἀνθέων τῶν ζʹ ἀστέρων
pintarás el natrón con la tinta de las flores de los siete planetas
3
<σ>οῦ αἱ ἀγαθαὶ ἀπόρροιαι τῶν ἀστέρων εἰσίν
de ti proceden las influencias favorables de las estrellas
Osa, diosa mayor, que reinas sobre el polo de las estrellas
ven a mí, amada señora Selene de tres rostros tú que danzas gozando con las estrellas con la triple forma de las tres Gracias
al punto verás que del disco solar salen numerosas estrellas de cinco dedos
- 1a star, Il., etc.; cf. ἄστρον.
- 2a flame, light, fire, Eur.
-
…τετραφάλῳ · καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς. οἷος δʼ ἀστὴρ εἶσι μετʼ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ, ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπʼ εὐήκεος, ἣν ἄρʼ Ἀχιλλεὺς πάλλεν…
Homer, Iliad
-
…ὥσπερ καὶ μόνον δοκεῖ εἶναι γίγνεσθαι δυνατόν, ὁ ἥλιος ἐξέλιπε μετὰ μεσημβρίαν καὶ πάλιν ἀνεπληρώθη, γενόμενος μηνοειδὴς καὶ ἀστέρων τινῶν ἐκφανέντων. καὶ ἐν τῷ αὐτῷ θέρει Νυμφόδωρον τὸν Πύθεω ἄνδρα Ἀβδηρίτην, οὗ εἶχε τὴν ἀδελφὴν Σιτάλκης ,…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…οὓς κάμεν αὐτή. τῶν ἕνʼ ἀειραμένη Ἑλένη φέρε, δῖα γυναικῶν, ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος, ἀστὴρ δʼ ὣς ἀπέλαμπεν · ἔκειτο δὲ νείατος ἄλλων. βὰν δʼ ἰέναι προτέρω διὰ δώματος, ἧος ἵκοντο Τηλέμαχον ·…
Homer, Odyssey
-
…ἀμπελόεσσαν, ἐς λιμένʼ · ἣ δʼ ἀμάθοισιν ἐχρίμψατο ποντοπόρος νηῦς. ἔνθʼ ἐκ νηὸς ὄρουσεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων, ἀστέρι εἰδόμενος μέσῳ ἤματι · τοῦ δʼ ἀπὸ πολλαὶ σπινθαρίδες πωτῶντο, σέλας δʼ εἰς οὐρανὸν ἷκεν · ἐς δʼ ἄδυτον…
NA, Homeric Hymns
-
…κυνὸς δίκην, ἄστρων κάτοιδα νυκτέρων ὁμήγυριν, καὶ τοὺς φέροντας χεῖμα καὶ θέρος βροτοῖς λαμπροὺς δυνάστας, ἐμπρέποντας αἰθέρι ἀστέρας, ὅταν φθίνωσιν, ἀντολάς τε τῶν. καὶ νῦν φυλάσσω λαμπάδος τὸ σύμβολον, αὐγὴν πυρὸς φέρουσαν ἐκ Τροίας…
Aeschylus, Agamemnon
-
…ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι. ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην, βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα. οἷον δʼ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν λαμπρόν · τοῦ δέ τε πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται…
Homer, Iliad
-
…μήτηρ καρπὸν σύμμικτον ἐνείκῃ. εὖτʼ ἂν δʼ ἑξήκοντα μετὰ τροπὰς ἠελίοιο χειμέριʼ ἐκτελέσῃ Ζεὺς ἤματα, δή ῥα τότʼ ἀστὴρ Ἀρκτοῦρος προλιπὼν ἱερὸν ῥόον Ὠκεανοῖο πρῶτον παμφαίνων ἐπιτέλλεται ἀκροκνέφαιος. τὸν δὲ μέτʼ ὀρθογόη Πανδιονὶς ὦρτο χελιδὼν ἐς φάος ἀνθρώποις…
Hesiod, Works and Days
-
…δʼ ἐπένευε φαεινῇ τετραφάλῳ · καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς. οἷος δʼ ἀστὴρ εἶσι μετʼ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ, ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπʼ εὐήκεος, ἣν…
Homer, Iliad
-
…ὣς ἀπʼ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέρʼ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου · περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας κρατὶ θέτο βριαρήν · ἣ δʼ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν ἵππουρις τρυφάλεια, περισσείοντο δʼ ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς. πειρήθη δʼ ἕο…
Homer, Iliad
-
…ἥ οἱ ἔπειτʼ ἤντησʼ, ἅμα δʼ ἀμφίπολος κίεν αὐτῇ παῖδʼ ἐπὶ κόλπῳ ἔχουσʼ ἀταλάφρονα νήπιον αὔτως Ἑκτορίδην ἀγαπητὸν ἀλίγκιον ἀστέρι καλῷ, τόν ῥʼ Ἕκτωρ καλέεσκε Σκαμάνδριον, αὐτὰρ οἱ ἄλλοι Ἀστυάνακτʼ · οἶος γὰρ ἐρύετο Ἴλιον Ἕκτωρ. ἤτοι…
Homer, Iliad