ἀστεροόμματος
ἀστεροόμματος, star-eyed
ἀστεροόμμᾰτος, ον,
- star-eyed, epith. of night, Orph. H. 34.13.
que tiene estrellas a modo de ojos epít. de la noche, Orph.H.34.13.
ἀστερο·όμματος, ος, ον [μᾰ] dont les yeux sont des étoiles, ép. de la Nuit, Orph. H. 34, 13.
Étym. ἀστήρ, ὄμμα.
ἀστεροόμματος, ὄρφνη, sternäugig, Orph. H. 34.13.